W analizie ekonomicznej metoda odchyleń służy do określenia, o ile (i w jakim kierunku) badane zjawisko różni się od przyjętego wzorca. Wzorzec może oznaczać m.in. plan, budżet, normę, standard kosztu, wartość docelową albo inną wartość referencyjną przyjętą do kontroli. Kluczowe jest więc ustalenie różnicy (odchylenia) między wartością rzeczywistą a wzorcową.
Odpowiedź "ustaleniu różnic między wielkością analizowanego zjawiska i wielkością wzorcową" jest poprawna, bo oddaje definicyjną istotę tej metody: odchylenie = wartość rzeczywista − wartość wzorcowa (lub analogiczna relacja, zależnie od przyjętej konwencji).
- "porównaniu wielkości analizowanego zjawiska z wielkością określoną w planie" jest zbyt wąskie: plan bywa wzorcem, ale nie jedynym. Metoda odchyleń obejmuje ogólnie porównanie do wielkości wzorcowej, nie tylko planu.
- "ustaleniu sposobu wpływu różnych czynników na badane zjawisko" opisuje raczej analizę czynnikową/przyczynową, czyli etap wyjaśniania, dlaczego odchylenie powstało. To inna logika niż samo wyznaczenie różnicy.
- "porównaniu wielkości analizowanego zjawiska z wielkością realizowaną przez inne branże" odpowiada raczej benchmarkingowi (porównaniom zewnętrznym). To również metoda porównawcza, ale nie jest definicją metody odchyleń.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawia się "wielkość wzorcowa", zwykle chodzi o ujęcie najbardziej ogólne i definicyjne. "Plan" oraz "inne branże" są tylko szczególnymi przypadkami wzorca/porównania, a "wpływ czynników" dotyczy wyjaśniania przyczyn, nie samego pomiaru odchylenia.