KWALIFIKACJA SPL3 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 12.
Metoda wyceny wartości stanu zapasów w gospodarce magazynowej według zasady LIFO to
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
LIFO to zasada, w której do rozchodu (wydania) przyjmuje się w pierwszej kolejności partie przyjęte najpóźniej. Dlatego poprawne rozwinięcie to: "ostatnie przyszło, pierwsze wyszło". Pozostałe odpowiedzi mieszają kolejność wydań (np. FIFO) albo błędnie wiążą metodę z ceną zakupu.

Pełne wyjaśnienie:

Metody wyceny/rozchodu zapasów opisują, w jakiej kolejności uznaje się, że z magazynu "schodzą" poszczególne partie towaru, gdy w praktyce składowane są partie o różnych cenach nabycia lub kosztach wytworzenia.

LIFO (Last In, First Out) oznacza, że najpóźniej przyjęta partia jest uznawana za pierwszą wydaną. Stąd poprawna odpowiedź: "ostatnie przyszło, pierwsze wyszło". Taka zasada wpływa na wartość rozchodu i zapasu końcowego, bo do rozchodu przypisywane są "najświeższe" koszty partii.

  • "ostatnie przyszło, ostatnie wyszło" – jest wewnętrznie sprzeczne z ideą metody; sugeruje, że ostatnia partia jest jednocześnie ostatnia do wydania, co nie opisuje standardowej metody rozchodu.
  • "pierwsze przyszło, pierwsze wyszło" – to definicja metody FIFO, czyli odwrotność LIFO (pierwsza przyjęta partia jest pierwsza wydana).
  • "najdroższe przyszło, pierwsze wyszło" – błędnie łączy metodę z kryterium ceny. LIFO/FIFO nie wybierają partii według "najdroższe/najtańsze", tylko według kolejności przyjęcia.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że w LIFO słowo "last" (ostatnie) dotyczy wejścia do magazynu, a "first" (pierwsze) dotyczy wyjścia. Jeśli w odpowiedzi pojawia się "pierwsze przyszło…", to najczęściej opis FIFO, nie LIFO.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Metoda LIFO oznacza, że przy rozchodzie zapasów przyjmuje się wydanie w pierwszej kolejności partii przyjętych najpóźniej. W praktyce ewidencyjnej "ostatnia dostawa" jest księgowo uznawana za "pierwszą wydaną", co wpływa na koszt rozchodu i wartość zapasu.
Skup się na kolejności dwóch słów: w LIFO "ostatnie" dotyczy przyjęcia, a "pierwsze" wydania. W FIFO jest odwrotnie: "pierwsze" dotyczy przyjęcia i "pierwsze" wydania. Dobre ćwiczenie to narysować dwie partie: starszą i nowszą oraz wskazać, która schodzi z magazynu.
Bo "pierwsze przyszło, pierwsze wyszło" opisuje metodę FIFO, gdzie najstarsza partia jest wydawana jako pierwsza. LIFO działa przeciwnie: najnowsza partia jest uznawana za wydaną jako pierwsza. To klasyczna pułapka na egzaminie oparta na podobieństwie nazw.
Nie. LIFO i FIFO nie są metodami "cenowymi", tylko metodami kolejności partii według momentu przyjęcia. To, że nowsze partie bywają droższe lub tańsze, jest skutkiem rynku, a nie regułą metody. Odpowiedzi typu "najdroższe przyszło…" mieszają kryteria.
Najczęściej myli się LIFO z FIFO przez podobną konstrukcję skrótów i automatyczne czytanie "pierwsze" jako poprawne. Drugi błąd to traktowanie metody jak zasady wyboru według ceny. Pomaga zawsze sprawdzić, czy odpowiedź mówi o kolejności przyjęcia, czy o kolejności wydania.
W LIFO do rozchodu przypisujesz koszty partii przyjętych najpóźniej. To może podnieść albo obniżyć koszt rozchodu zależnie od tego, czy ceny w czasie rosły czy spadały. Zapas końcowy "pozostaje" z wcześniejszych partii. Na egzaminie zwykle wystarczy rozumieć kierunek tej zależności.
Operacyjnie może się zdarzyć, gdy układ składowania lub dostęp do ładunku powoduje wydanie "ostatnio odłożonego" jako pierwszego (np. ograniczony dostęp w stosie). Trzeba jednak odróżnić fizyczną kolejność pobierania od metody ewidencyjnej/wyceny, która jest regułą księgową.
Nie. Rotacja i terminy przydatności to zasady organizacji wydawania (np. FEFO dla towarów z datą ważności). FIFO/LIFO to metody rozchodu/wyceny partii w ewidencji. W praktyce magazynowej można stosować FIFO fizycznie, a ewidencję prowadzić inną metodą, zależnie od zasad firmy.
Sprawdź logikę: w LIFO ostatnia partia ma wyjść jako pierwsza, więc nie może jednocześnie być "ostatnia do wyjścia". Odpowiedź "ostatnie przyszło, ostatnie wyszło" nie opisuje typowej metody rozchodu zapasów i jest skonstruowana jako mylący distractor, podobny brzmieniowo do LIFO.
Najpierw przetłumacz skrót na polską kolejność: LIFO = "ostatnie weszło, pierwsze wyszło", FIFO = "pierwsze weszło, pierwsze wyszło". Potem porównaj z odpowiedziami i wybierz tę, która zachowuje dokładnie tę relację. Nie kieruj się "intuicją", tylko sprawdzeniem dwóch członów.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 67% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że lIFO to zasada, w której do rozchodu (wydania) przyjmuje się w pierwszej kolejności partie przyjęte najpóźniej.

Źródła:

  • Międzynarodowy Standard Rachunkowości IAS 2 "Zapasy", pkt 25 (zakaz stosowania metody LIFO w standardzie) – wydanie standardu IFRS
  • IFRS Foundation, "IAS 2 Inventories", paragraph 25 – tekst standardu (źródło instytucjonalne IFRS)

Materiały:

  • Podręczniki z podstaw logistyki i gospodarki magazynowej (rozdziały o zapasach i metodach rozchodu)
  • Materiały dydaktyczne z rachunkowości zarządczej/finansowej dotyczące wyceny zapasów
  • Przykładowe zadania egzaminacyjne z metod FIFO/LIFO i ich skutków dla wartości zapasu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego