Zasada FEFO (First Expired, First Out) jest stosowana przede wszystkim dla towarów, które mają termin przydatności do użycia lub datę ważności (np. ładunki spożywcze, farmaceutyki). Oznacza to, że podczas wydań z magazynu (także magazynu przeładunkowego na terminalu) priorytet mają partie, które najszybciej stracą ważność. Dzięki temu ogranicza się ryzyko przeterminowania, strat finansowych oraz problemów jakościowych.
Odpowiedź "LIFO" (Last In, First Out) opisuje sytuację, w której jako pierwsze wydaje się ładunki przyjęte jako ostatnie. Taka strategia może występować w specyficznych układach składowania, ale nie odpowiada kryterium terminu ważności i jest niebezpieczna dla towarów szybko psujących się.
Odpowiedź "FIFO" (First In, First Out) oznacza, że jako pierwsze wychodzą ładunki najwcześniej przyjęte do magazynu. FIFO bywa zbliżone do FEFO, ale nie jest tym samym: w FIFO kryterium jest czas przyjęcia, a w FEFO data ważności. W praktyce dla żywności FEFO jest bardziej precyzyjne, bo uwzględnia realne ryzyko utraty ważności.
Odpowiedź "LEFO" nie jest powszechnie przyjmowaną, podstawową zasadą rotacji zapasów w tym kontekście egzaminacyjnym. Może być mylona z innymi skrótami przez podobieństwo liter, ale nie pasuje do opisu "najszybciej tracą ważność".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się termin ważności/przydatności, szukaj skrótu zawierającego sens "expired" (wygasa) – to typowy sygnał na FEFO.
