KWALIFIKACJA MED9 - TEST WIEDZY NR 3

Właściwe dopasowanie metod rozdzielania wynika z mechanizmu fizycznego lub fizykochemicznego, na którym opiera się każda technika.

• Dekantacja wykorzystuje działanie grawitacji i różnicę gęstości. Stosuje się ją do rozdzielania cieczy niemieszających się (np. układ warstwowy) oraz do ostrożnego zlewania cieczy znad osadu. Dlatego poprawnie łączy się ją z zastosowaniem "rozdzielanie cieczy o różnych gęstościach".
• Adsorpcja to zjawisko powierzchniowe: cząsteczki z roztworu wiążą się na powierzchni substancji stałej (adsorbentu), np. węgla aktywnego. W praktyce służy do usuwania nieczystości z cieczy (np. odbarwianie, usuwanie związków organicznych). To odróżnia ją od absorpcji, czyli wnikania w głąb materiału.
• Destylacja opiera się na różnicach temperatur wrzenia składników mieszaniny cieczy. Ogrzewanie powoduje odparowanie składnika bardziej lotnego, a następnie jego skroplenie i odbiór. Dlatego właściwe jest skojarzenie z "rozdzielaniem cieczy o różnych temperaturach wrzenia".
• Sączenie (filtracja) jest metodą mechanicznego oddzielania faz: ciecz przechodzi przez ośrodek porowaty, a cząstki stałe są zatrzymywane. Z tego powodu odpowiada zastosowaniu "rozdzielanie substancji stałych od cieczy".

Najczęstsza pułapka egzaminacyjna to mylenie dekantacji z sączeniem: w obu przypadkach można uzyskać klarowną ciecz, ale tylko sączenie wymaga filtra, a dekantacja bazuje na sedymentacji i ostrożnym zlaniu warstwy. Druga typowa pomyłka to adsorpcja vs absorpcja – warto zapamiętać, że adsorpcja zachodzi na powierzchni.