Prawo Ohma opisuje zależność między napięciem na elemencie, prądem płynącym przez ten element oraz jego rezystancją: U = I × R. Kluczowe jest to, że napięcie "U na rezystorze R1" oznacza różnicę potencjałów między dwoma zaciskami (końcami) rezystora R1.
Dlatego, aby móc zastosować prawo Ohma do R1, trzeba zmierzyć napięcie między początkiem a końcem R1 (czyli dokładnie na jego wyprowadzeniach). W praktyce woltomierz zawsze podłącza się równolegle do badanego elementu, a nie do dowolnych punktów w obwodzie.
- B (poprawna): "Między początkiem a końcem R1" – to jest definicja napięcia na R1, więc umożliwia bezpośrednie użycie U=I×R dla tego rezystora.
- A (błędna): "Między punktami przy R1 a masą" – pojęcie "masa" nie jest tu jednoznacznie zdefiniowane, a nawet gdyby była, pomiar do masy nie musi dawać spadku napięcia wyłącznie na R1 (może obejmować inne elementy lub część obwodu).
- C (błędna): "Między punktami A i B" – punkty A i B leżą w innym miejscu schematu i nie muszą być końcami R1. Taki pomiar opisuje różnicę potencjałów między węzłami A i B, a nie spadek napięcia na R1.
- D (błędna): "W dowolnym punkcie obwodu" – napięcia nie mierzy się "w punkcie", tylko między dwoma punktami. Bez wskazania końców elementu nie da się powiązać wyniku z rezystorem R1 w sensie prawa Ohma.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "napięcie na rezystorze", automatycznie szukaj odpowiedzi mówiącej o pomiarze między dwoma końcami tego rezystora. Węzły i "punkty" są ważne w prawach Kirchhoffa, ale prawo Ohma odnosi się do elementów o określonej rezystancji.
