Przemiany termodynamiczne rozpoznaje się po tym, która wielkość stanu pozostaje stała (oraz jak wygląda odcinek na wykresie, najczęściej p‑V).
Przemiana izobaryczna to proces, w którym ciśnienie nie zmienia się (p = const). Na wykresie p‑V jest to zwykle odcinek poziomy: zmienia się objętość, a wraz z nią temperatura i pozostałe wielkości energetyczne. W obiegach teoretycznych silników taki fragment bywa utożsamiany z etapem doprowadzania ciepła przy stałym ciśnieniu (w zależności od modelu obiegu i przyjętej numeracji punktów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "izochoryczna" oznacza V = const, co na wykresie p‑V byłoby odcinkiem pionowym. Jeśli na rysunku odcinek 2–3 nie jest pionowy, nie jest to izochora.
- "izotermiczna" oznacza T = const. Na p‑V jest to krzywa spełniająca zależność p·V = const, a nie odcinek o stałym ciśnieniu.
- "adiabatyczna" oznacza brak wymiany ciepła z otoczeniem (Q = 0). Na p‑V przebieg adiabaty różni się od izotermy i izobary, i nie jest identyfikowany przez "stałe p" ani "stałe V".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, jaki to wykres (p‑V czy inny), potem sprawdź, czy odcinek jest pionowy/poziomy/krzywoliniowy i dopiero przypisz nazwę przemiany do stałej wielkości.
