Moc wydzielana na rezystorze R2 (moc strat w postaci ciepła) w stanie ustalonym może być wyznaczona na kilka równoważnych sposobów:
- P = U · I – gdy znamy napięcie na R2 oraz prąd przez R2,
- P = I2 · R – gdy znamy prąd przez R2 i wartość R2,
- P = U2 / R – gdy znamy napięcie na R2 i wartość R2.
W praktyce pomiarowej najprościej i najbezpieczniej (z punktu widzenia logiki zadania) jest dobrać mierniki tak, aby bezpośrednio zmierzyć U na R2 oraz I przez R2, a następnie policzyć P = U · I.
Dlatego poprawny dobór to: amperomierz do pomiaru prądu (musi być włączony szeregowo w tej gałęzi obwodu, w której płynie prąd R2) oraz woltomierz do pomiaru napięcia (musi być włączony równolegle do zacisków R2).
Odpowiedzi z dwoma woltomierzami są błędne, bo nie dostarczają informacji o prądzie przez R2 – samo napięcie (bez znajomości R2 albo I) nie wystarcza do jednoznacznego wyznaczenia mocy w dowolnym układzie. Wskazania omomierza także nie rozwiązują problemu: omomierz służy do pomiaru rezystancji i standardowo wymaga braku zasilania oraz odłączenia elementu od wpływu pozostałych gałęzi, więc nie jest właściwym przyrządem do wyznaczania mocy wydzielanej w pracującym obwodzie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy mocy na konkretnym elemencie, najpierw zidentyfikuj, jakie wielkości dotyczą tego elementu (spadek napięcia na nim i prąd przez niego), a dopiero potem dobierz mierniki i sposób włączenia.
