Po endoprotezoplastyce stawu biodrowego kluczowe jest unikanie takich ustawień kończyny, które mogą sprzyjać zwichnięciu endoprotezy lub powodować przeciążenia tkanek gojących się po zabiegu. W praktyce opiekuńczej oznacza to wybieranie czynności codziennych, które nie wymuszają głębokiego zgięcia w biodrze, przywiedzenia (zbliżania kolan do siebie) ani skręcania kończyny w niekorzystnej pozycji.
Odpowiedź "Korzystanie z natrysku." jest wskazana, ponieważ prysznic zwykle pozwala utrzymać bardziej neutralne ułożenie biodra niż np. wchodzenie do wanny czy wykonywanie głębokich skłonów. Dodatkowo łatwiej zorganizować asekurację i zmniejszyć ryzyko poślizgnięcia (mata antypoślizgowa, uchwyty, krzesełko prysznicowe), co ma znaczenie u osoby w trakcie rekonwalescencji.
Odpowiedź "Siadanie na niskich krzesłach." jest niewłaściwa, bo niskie siedzisko często powoduje zbyt duże zgięcie w stawie biodrowym podczas siadania i wstawania, a także utrudnia bezpieczny transfer. W opiece zaleca się raczej stabilne, wyższe krzesła z podłokietnikami.
Odpowiedź "Siadanie z nogą założoną na nogę." jest niewłaściwa, ponieważ krzyżowanie nóg w biodrze wiąże się z przywiedzeniem i może łączyć się ze skręceniem kończyny. To klasyczny nawyk zwiększający ryzyko niekorzystnego ustawienia stawu po zabiegu.
Odpowiedź "Przechylanie się na boki." nie jest zaleceniem charakterystycznym jako czynność "wskazana"; może być ryzykowne, jeśli prowadzi do skrętu tułowia i kompensacji w biodrze lub do utraty równowagi. Asystent powinien promować ruchy kontrolowane, w granicach zaleceń i z asekuracją.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się czynności związane z siadem i ustawieniem nóg, najczęściej poprawne jest to, co utrzymuje biodro w pozycji neutralnej i ułatwia bezpieczny transfer, a nie to, co pogłębia zgięcie lub sprzyja krzyżowaniu kończyn. Zawsze jednak w praktyce należy sprawdzić zalecenia z wypisu i rehabilitacji, bo mogą się różnić.
