Mięsień najszerszy grzbietu (musculus latissimus dorsi) jest dużym mięśniem powierzchownym grzbietu, którego ścięgno końcowe przechodzi ku przodowi pachy i przyczepia się do kości ramiennej w okolicy bruzdy międzyguzkowej. W polskim nazewnictwie spotyka się opis tego miejsca jako dno bruzdy międzyguzkowej oraz jako grzebień guzka mniejszego (czyli przyśrodkową wargę bruzdy). Oba sformułowania odnoszą się do tej samej okolicy anatomicznej, dlatego wskazanie grzebienia guzka mniejszego jest poprawne.
Funkcje mięśnia wynikają z kierunku przebiegu włókien i położenia przyczepów względem osi stawu ramiennego. Kurcząc się, mięsień przywodzi ramię (zbliża je do tułowia), prostuje je (cofa) oraz wykonuje rotację wewnętrzną (przyśrodkową). Dodatkowo, przy ustabilizowanej kończynie górnej może pomagać w unoszeniu tułowia (np. przy podciąganiu, wspinaniu) i wpływać na ustawienie obręczy barkowej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z rotacją na zewnątrz są sprzeczne z typową czynnością najszerszego grzbietu. Rotację zewnętrzną kojarzy się częściej z mięśniami stożka rotatorów (np. mięsień podgrzebieniowy i obły mniejszy), co bywa źródłem pomyłek.
- Warianty wskazujące guzek większy wprowadzają błąd topograficzny. Guzek większy jest klasycznym miejscem przyczepów mięśni związanych głównie z ustawieniem i stabilizacją barku, a nie typowym miejscem zakończenia ścięgna najszerszego grzbietu.
- Połączenie: "guzek większy" oraz "rotacja do wewnątrz" zawiera jednocześnie błąd miejsca przyczepu i nie tworzy spójnego, książkowego opisu przyczepu końcowego tego mięśnia.
Z perspektywy masażysty ta wiedza jest praktyczna: napięty najszerszy grzbietu może ograniczać zakres ruchu barku i zmieniać ustawienie łopatki. Znajomość jego przyczepu końcowego ułatwia bezpieczną pracę w rejonie pachy i przedniej części barku oraz planowanie technik rozluźniających od okolicy ramiennej w kierunku grzbietu.
