KWALIFIKACJA SPC4 - CZERWIEC 2021

PYTANIE NR 10.
Mięso drobne wołowe, chude i nieścięgniste należy do klasy
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Określenia "chude" i "nieścięgniste" wskazują na surowiec najwyższej jakości w podziale na klasy I–IV.
Klasa I obejmuje mięso bez ścięgien/żył i bez nadmiaru tłuszczu, dlatego "mięso drobne wołowe, chude i nieścięgniste" zalicza się do klasy I.

Pełne wyjaśnienie:

W klasyfikacji mięsa wołowego bez kości na klasy I–IV o przynależności decydują przede wszystkim: zawartość tłuszczu (zewnętrznego i międzymięśniowego) oraz ścięgnistość, czyli obecność ścięgien, powięzi i twardszych struktur łącznotkankowych.

Odpowiedź "I." jest poprawna, ponieważ klasa I to surowiec chudy i nieścięgnisty. W praktycznym opisie oznacza to mięso bez ścięgien i żył oraz bez nadmiaru tłuszczu zewnętrznego. Sformułowanie "mięso drobne" nie obniża klasy — odnosi się do wielkości kawałków (stopnia rozdrobnienia), a nie do jakości.

Dlaczego pozostałe klasy nie pasują do opisu?

  • "II." typowo dopuszcza większą ścięgnistość i/lub niewielką okrywę tłuszczu zewnętrznego oraz tłuszcz międzymięśniowy, więc nie odpowiada warunkowi "nieścięgniste".
  • "III." kojarzy się z mięsem bardziej tłustym i ścięgnistym, o innych właściwościach technologicznych (większa kleistość dzięki tkance łącznej), co jest sprzeczne z "chude".
  • "IV." oznacza surowiec najniższej jakości (m.in. elementy krwawe, ścięgna, powięzi, węzły chłonne) przeznaczany do przetwórstwa, więc nie może być opisany jako chudy i nieścięgnisty.

Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach kluczowe są słowa "chude" oraz "nieścięgniste". Jeśli oba występują jednocześnie, w tym systemie klasyfikacji najczęściej prowadzą do klasy I.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Klasa I oznacza mięso wołowe bez kości o najwyższej jakości: chude i nieścięgniste. W praktyce ma mało tkanki łącznej (ścięgien, powięzi) i nie ma nadmiernej okrywy tłuszczowej, dlatego dobrze nadaje się do wyrobów wymagających delikatnej struktury.
Określenie "drobne" dotyczy zwykle wielkości kawałków (rozdrabniania), a nie jakości. O klasie decydują cechy surowca: chudość i ścięgnistość. Jeśli mięso jest chude i nie ma ścięgien, może być klasą I nawet wtedy, gdy występuje w drobnych kawałkach.
Najczęściej klasę obniża ścięgnistość (obecność ścięgien i twardej tkanki łącznej) oraz większa zawartość tłuszczu (zewnętrznego i międzymięśniowego). Im więcej tych elementów, tym surowiec jest "cięższy" technologicznie i zwykle przechodzi do klas II–IV.
Klasa I to mięso chude i nieścięgniste, dające delikatniejszą strukturę produktu. Klasa II może mieć więcej tkanki łącznej i/lub niewielką okrywę tłuszczu, przez co jest mniej "czysta" jakościowo. W praktyce wybór zależy od receptury i oczekiwanej tekstury wyrobu.
Klasa III zawiera zwykle więcej tkanki łącznej i tłuszczu. Tkanka łączna (białka kolagenowe) po odpowiedniej obróbce może zwiększać zwięzłość i wiązanie masy mięsnej. To bywa pożądane w niektórych wyrobach, ale nie spełnia kryterium "chude i nieścięgniste".
Klasę I wybiera się, gdy wymagany jest surowiec o wysokiej jakości i powtarzalnych parametrach, np. do wyrobów wysokogatunkowych lub tam, gdzie nadmiar ścięgien i tłuszczu pogarsza teksturę. Klasa I ułatwia uzyskanie jednolitego farszu i lepszej jakości sensorycznej.
Klasy I–IV opisują głównie jakość technologiczną (tłuszcz, ścięgna, przeznaczenie), a nie bezpośrednio bezpieczeństwo mikrobiologiczne. Jednak właściwy dobór surowca pomaga utrzymać powtarzalność procesu i ograniczać ryzyko błędów technologicznych. Bezpieczeństwo zależy też od higieny, chłodzenia i obróbki.
Najprostsza reguła: klasa I = chude, nieścięgniste; klasa IV = surowiec najniższy (np. elementy krwawe, ścięgna, powięzi) przeznaczany do przetwórstwa. Jeśli w treści pada "bez ścięgien", to klasa IV odpada natychmiast.
Częsty błąd to skojarzenie "drobne" z "gorsze" oraz ignorowanie słowa "nieścięgniste". Inny błąd to mylenie roli tłuszczu i tkanki łącznej: ktoś wybiera klasę II/III, bo wydaje się "bardziej mięsna". Warto czytać opis i dopasowywać go do definicji klas.
Podział na klasy ułatwia standaryzację jakości i dobór surowca do receptury. Różne klasy mają inne właściwości (zawartość tłuszczu i ścięgien), co wpływa na teksturę, wiązanie wody i opłacalność produkcji. Dzięki temu można świadomie planować skład i jakość wyrobu.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 58% zdających egzamin. średnie

Źródła:

  • Zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z 1950 r. w sprawie klasyfikacji mięsa wołowego, M.P. 1950 nr A-43 poz. 500, § 3

Materiały:

  • Materiały dydaktyczne z technologii mięsa: klasyfikacja mięsa wołowego bez kości I–IV
  • Słowniki/kompendia z technologii żywności (pojęcia: ścięgna, powięzi, tłuszcz międzymięśniowy)
  • Treść aktu wskazanego w podstawie prawnej (M.P. 1950 nr A-43 poz. 500) w zakresie klasyfikacji

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego