Na placu budowy napowietrzne linie elektroenergetyczne tworzą strefę szczególnego zagrożenia. Niebezpieczeństwo nie polega wyłącznie na bezpośrednim dotknięciu przewodów, ale także na możliwości zbliżenia się na odległość powodującą przeskok (łuk elektryczny), zwłaszcza przy bardzo wysokich napięciach oraz przy użyciu maszyn z wysięgnikiem.
Pytanie dotyczy minimalnej odległości, jaką należy zachować dla stanowisk pracy, składowisk materiałów/wyrobów oraz maszyn i urządzeń budowlanych od linii napowietrznych o napięciu znamionowym powyżej 110 kV. Kluczowe jest też sformułowanie, że odległość jest liczona w poziomie od skrajnych przewodów (czyli od najbardziej zewnętrznie położonego przewodu, a nie np. od słupa).
Odpowiedź "30,0 m" jest prawidłowa, bo dla tej klasy napięć wymagany jest największy odstęp bezpieczeństwa. Pozostałe wartości są zbyt małe i zwykle odnoszą się do niższych napięć albo do innych warunków pracy. W praktyce wybór zaniżonej odległości zwiększa ryzyko wypadku podczas:
- podawania betonu pompą z wysięgnikiem,
- transportu prętów i siatek zbrojeniowych,
- pracy żurawi i podnośników,
- składowania długich elementów mogących "wejść" w strefę zbliżenia.
Jak eliminować pomyłki na egzaminie: najpierw odczytaj próg napięcia (tu: powyżej 110 kV), potem wybierz największą z podanych odległości, jeśli wiesz, że im wyższe napięcie, tym większy wymagany odstęp. Zawsze zwracaj uwagę, czy odległość jest liczona w poziomie i od skrajnych przewodów, bo to zmienia punkt odniesienia.
