Rezystancja izolacji uzwojeń informuje, jak dobrze izolacja oddziela części czynne uzwojeń od masy (obudowy) oraz między sobą. Zbyt niska wartość zwiększa ryzyko przebicia izolacji, upływów prądu i zagrożenia porażeniowego, dlatego przed uruchomieniem (np. po postoju, remoncie, zawilgoceniu) wykonuje się pomiar megaomomierzem, a wynik odnosi do temperatury odniesienia, tutaj 20°C.
W tej wersji zadania podano jednoznaczną zasadę z IEEE 43, która określa minimalną rezystancję izolacji maszyn wirujących jako zależną od napięcia znamionowego:
IRmin = Un[kV] + 1 MΩ
Dla silnika o napięciu znamionowym 400 V należy najpierw przeliczyć jednostki: 400 V = 0,4 kV. Następnie podstawiamy do wzoru:
Dlatego odpowiedź "1,4 MΩ" spełnia warunek minimalny wynikający z podanej zależności.
Pozostałe wartości są błędne z następujących powodów:
- "1,0 MΩ" bywa spotykane jako ogólny próg akceptacji w pewnych wymaganiach ogólnych dla obwodów niskonapięciowych, ale nie jest wynikiem obliczenia wg IRmin = Un[kV] + 1 MΩ dla 400 V.
- "5,0 MΩ" to często przyjmowana w praktyce wartość odbiorcza/zalecana dla uzwojeń stojana w dobrym stanie, jednak nie wynika z podanej zależności minimalnej IEEE 43 i nie jest "minimum" dla 400 V.
- "10,0 MΩ" również może oznaczać bardzo dobry stan izolacji, ale nie jest minimalnym wymaganiem z podanego wzoru; wybór tej wartości to typowy błąd polegający na uznaniu, że "im więcej, tym lepiej", mimo że pytanie dotyczy minimum.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy kryterium zależy od napięcia, temperatury i sposobu pomiaru, a nie od mocy silnika. Moc (kW) opisuje zdolność do oddawania energii mechanicznej, natomiast wymogi izolacyjne odnoszą się do poziomu napięcia i właściwości izolacji.
