Próba szczelności instalacji wodociągowej jest kontrolą wykonanego montażu przed zakryciem przewodów (np. przed zamurowaniem bruzd, wykonaniem izolacji). Jej celem jest wykrycie nieszczelności połączeń oraz ewentualnych uszkodzeń rur i armatury w warunkach ciśnienia wyższego niż robocze.
Dla instalacji wykonanych z rur metalowych, w tym z rur miedzianych, przyjmuje się minimalny czas próby 30 minut liczony od momentu podniesienia ciśnienia do wartości próbnej. W praktyce w trakcie tych 30 minut prowadzi się równolegle dwa rodzaje kontroli:
- kontrolę wizualną – sprawdza się połączenia, armaturę i odcinki instalacji pod kątem przecieków lub roszenia,
- kontrolę wskazań manometru – obserwuje się, czy nie występuje spadek ciśnienia, który mógłby świadczyć o nieszczelności.
Odpowiedź "30 minut." jest prawidłowa, bo dotyczy minimalnego czasu obserwacji wymaganej dla rur metalowych/miedzianych. Krótsze czasy (np. 5, 15 lub 20 minut) są typowym błędem wynikającym z mylenia procedur albo zbyt dużego uproszczenia kontroli.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe? "5 minut." jest zbyt krótkie, by wiarygodnie potwierdzić brak nieszczelności (mała szansa wykrycia powolnych przecieków). "15 minut." oraz "20 minut." również nie spełniają wymogu minimalnego czasu próby dla instalacji z miedzi. W praktyce egzaminacyjnej częstą pułapką jest przenoszenie wymagań między materiałami: tworzywa sztuczne mają zwykle bardziej złożoną procedurę (wstępna i główna) ze względu na cechy lepko-sprężyste, natomiast metale mają prostszy schemat, ale z jasno określonym minimalnym czasem obserwacji.
Warto pamiętać, że po zakończeniu próby sporządza się protokół, który bywa wymagany przy odbiorze technicznym instalacji.
