W kanałach wywiewnych wentylacji grawitacyjnej (naturalnej) kluczowe jest zapewnienie odpowiedniego przekroju przewodu, bo od niego – obok wysokości kanału i różnicy temperatur – zależy siła ciągu i skuteczność usuwania zużytego powietrza.
Wymagania techniczne mówią, że przewód do wentylacji grawitacyjnej powinien mieć:
- powierzchnię przekroju co najmniej 0,016 m², czyli 160 cm²,
- najmniejszy wymiar przekroju co najmniej 0,1 m, czyli 10 cm.
Dlatego nie wystarczy sprawdzić tylko jednego parametru (np. samego "boku 10 cm"). Trzeba spełnić oba jednocześnie.
Ocena odpowiedzi:
- 14×14 cm → pole = 14·14 = 196 cm², a najmniejszy bok = 14 cm. Spełnia: 196 > 160 oraz 14 > 10, więc jest poprawne.
- 12×12 cm → pole = 144 cm². Mimo że najmniejszy bok (12 cm) jest > 10 cm, pole jest za małe (144 < 160), więc odpada.
- 10×10 cm → pole = 100 cm² i dodatkowo jest to wartość graniczna boku. Nie spełnia wymogu minimalnej powierzchni, więc jest nieprawidłowe.
- 16×16 cm → pole = 256 cm², spełnia wymagania, ale pytanie dotyczy minimalnego wymiaru przekroju; 16×16 cm jest większe niż minimum, więc nie jest prawidłową odpowiedzią.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pada "minimalny przekrój", sprawdzaj pole (cm²) i nie myl go z minimalnym wymiarem boku (cm). W praktyce 14×14 cm jest typowym, bezpiecznym rozwiązaniem, bo przekracza wymagane minimum powierzchni.