Higiena jamy ustnej u niemowląt i małych dzieci powinna być rozpoczęta wtedy, gdy w jamie ustnej pojawi się pierwszy ząb mleczny. W praktyce oznacza to moment wyrzynania się pierwszych zębów, kiedy można już delikatnie usuwać osad z powierzchni zęba oraz masować dziąsła.
Odpowiedź "dolny siekacz" jest uzasadniona tym, że w typowym przebiegu ząbkowania jako pierwsze najczęściej pojawiają się dolne siekacze (zwłaszcza siekacze przyśrodkowe). W takim ujęciu wskazanie konkretnego zęba jest skrótem myślowym: chodzi o rozpoczęcie regularnego oczyszczania od pierwszego wyrzynającego się zęba.
Pozostałe odpowiedzi ("górny kieł", "dolny kieł", "górny trzonowiec") odnoszą się do zębów, które zwykle pojawiają się później niż siekacze. Wybranie ich może wynikać z mylenia kolejności wyrzynania lub z intuicji, że "większy ząb" wymaga później higieny. W rzeczywistości nawyk należy wprowadzać wcześniej, bo profilaktyka próchnicy jest skuteczniejsza, gdy zaczyna się od początku i jest prowadzona codziennie.
Z punktu widzenia opiekunki dziecięcej ważne jest nie tylko wskazanie momentu startu, ale też praktyka: użycie bardzo miękkiej szczoteczki lub zwilżonego gazika nawiniętego na palec, delikatne ruchy, regularność oraz wspieranie rodziców w budowaniu rutyny (np. po ostatnim karmieniu wieczornym).
