Opis: "myśli samobójcze, długotrwale utrzymujący się obniżony nastrój, problemy z motywacją do działania" odpowiada typowemu obrazowi depresji. W depresji kluczowe są objawy z obszaru nastroju i napędu: przewlekłe przygnębienie, utrata zainteresowań, spadek energii, trudność w podejmowaniu działań oraz negatywne myślenie o sobie i przyszłości. Myśli samobójcze są szczególnie ważnym sygnałem alarmowym, bo mogą oznaczać realne zagrożenie życia.
Odpowiedź "psychozy" nie pasuje, ponieważ psychoza to stan, w którym dominują zaburzenia kontaktu z rzeczywistością, takie jak urojenia i omamy. Sama obniżona motywacja i nastrój mogą współwystępować, ale nie stanowią najbardziej charakterystycznego rdzenia psychozy.
Odpowiedź "schizofrenii" także jest nieadekwatna: w schizofrenii typowe są objawy psychotyczne (np. omamy słuchowe, urojenia, dezorganizacja myślenia) oraz objawy negatywne. Objawy depresyjne mogą się pojawiać, ale przedstawiona triada nie wskazuje wprost na schizofrenię bez danych o objawach wytwórczych.
Odpowiedź "parafrenii" jest problematyczna jako dystraktor, bo termin bywa używany rzadko i w różnych ujęciach historycznych/klasyfikacyjnych. W praktyce egzaminacyjnej i opiekuńczej kluczowe jest jednak rozpoznanie, że opis dotyczy zaburzeń nastroju, a nie obrazu psychotycznego z dominującymi urojeniami/omamami.
Wskazówka dla opiekunki środowiskowej: przy wzmiankach o myślach samobójczych należy traktować sytuację priorytetowo: dopytać w bezpieczny, spokojny sposób o nasilenie i zamiary, nie zostawiać osoby samej w stanie zagrożenia oraz uruchomić właściwą pomoc (rodzina, koordynator, lekarz, w sytuacji nagłej służby ratunkowe).
