W przekroju poprzecznym ulicy kluczowe są rzędne wysokościowe (koty), podane w metrach względem przyjętego poziomu odniesienia. Na rysunku poziom odniesienia stanowi oś jezdni z rzędną 0,00. Ze względu na spadek poprzeczny 2% powierzchnia jezdni przy krawężniku znajduje się niżej niż oś.
Pytanie dotyczy tego, na jaką wysokość ponad powierzchnię jezdni przy krawężniku wyniesiono krawężnik. Jest to w praktyce to, co często nazywa się światłem krawężnika: pionowa różnica wysokości między górą krawężnika a jezdnią przy krawężniku.
Z rysunku odczytujemy:
- rzędna krawędzi jezdni przy krawężniku: −0,07 m (7 cm poniżej 0,00),
- rzędna wierzchu krawężnika: +0,05 m (5 cm powyżej 0,00).
Obliczamy różnicę poziomów (ważne jest poprawne odejmowanie liczby ujemnej):
+0,05 − (−0,07) = +0,12 m, czyli 12 cm.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wartości 5 cm i 7 cm wynikają z odczytu tylko jednej rzędnej bez porównania jej z drugą (np. uznanie +0,05 za gotowy wynik albo potraktowanie −0,07 jako samego "wyniesienia"). Z kolei 2 cm może wynikać z błędnego odejmowania znaków (0,07 − 0,05) lub mylenia, które punkty należy porównać. W praktyce na budowie taki błąd skutkowałby nieprawidłowym odwodnieniem lub utrudnieniem dla pojazdów.