W przekroju podłużnym (profilu) drogi porównuje się zwykle dwie kluczowe linie: teren istniejący (rzeczywisty przebieg wysokości) oraz niweletę (projektowaną rzędną drogi). Głębokość wykopu w danym miejscu to różnica wysokości, gdy niweleta przebiega poniżej terenu istniejącego.
Aby wskazać największą głębokość wykopu, trzeba:
- odczytać rzędne (wartości wysokościowe) terenu i niwelety w charakterystycznych punktach profilu (np. pikiety, węzły załamań),
- dla każdego miejsca obliczyć różnicę: rzędna terenu minus rzędna niwelety (dodatni wynik oznacza wykop),
- porównać otrzymane wartości i wybrać maksimum.
Odpowiedź "7,75 m" jest poprawna, bo odpowiada największej z obliczonych/odczytanych różnic między terenem istniejącym a niweletą na wskazanym fragmencie.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe typowo z takich powodów:
- Wartości typu "7,11 m" często wynikają z odczytu z sąsiedniego punktu profilu albo z pominięcia miejsca, gdzie różnica jest większa.
- Wartości typu "8,10 m" mogą pochodzić z błędnego zsumowania odcinków/zaokrągleń lub odczytu z niewłaściwej skali/osi.
- Wartości typu "10,10 m" zwykle wskazują na pomylenie rodzaju wielkości (np. odczyt całej rzędnej zamiast różnicy) albo na interpretację elementu rysunku, który nie oznacza głębokości wykopu.
W praktyce zawodowej operatora maszyn drogowych poprawne rozpoznanie miejsc największych wykopów pomaga dobrać technologię urabiania, kolejność robót i sprzęt (np. koparki, spycharki), a także ocenić konieczność zabezpieczenia skarp i organizacji transportu urobku.
