Łuk poziomy to fragment trasy widoczny w planie (rzut z góry), który zmienia kierunek osi drogi. Na planach sytuacyjnych dróg parametry takiego łuku są zwykle zestawione w małej tabeli umieszczonej obok łuku.
Najważniejszym parametrem, o który pyta zadanie, jest R, czyli promień łuku kołowego podawany w metrach. Promień opisuje "ostrość" zakrętu: im mniejszy promień, tym większa krzywizna.
W widocznych tabelkach pojawiają się także inne oznaczenia, które często wprowadzają w błąd:
- γ (gamma) – kąt zwrotu,
- T – długość stycznej,
- L – długość łuku,
- W – wysunięcie łuku.
Dlatego poprawny odczyt polega na tym, aby zidentyfikować w tabeli wiersz/pozycję z literą R i przepisać stojącą przy niej wartość. Na rysunku są dwie tabelki (dla dwóch łuków): w górnej widnieje R = 200 m, a w dolnej R = 250 m, więc taki zestaw promieni jest poprawny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Zawierają liczby, które na rysunku odpowiadają innym parametrom niż promień:
- 124,86 m to wartość przypisana do L (długości łuku) w jednej z tabelek,
- 145,12 m to wartość przypisana do T (długości stycznej) w drugiej tabelce,
- 262,98 m to wartość przypisana do L (długości łuku) w drugiej tabelce.
W praktyce (na budowie) operator maszyn drogowych powinien umieć czytać takie oznaczenia, aby rozumieć przebieg trasy, miejsca zmiany kierunku oraz podstawowe parametry geometryczne wynikające z projektu.
