KWALIFIKACJA MED10 - WRZESIEŃ 2015

PYTANIE NR 27.
Na czym powinna polegać metodyka masażu 12-letniej pacjentki z wadą postawy: plecy okrągło-wklęsłe?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Plecy okrągło-wklęsłe łączą zwiększoną kifozę piersiową i zwiększoną lordozę lędźwiową.
Dlatego metodyka masażu powinna obejmować oba odcinki: rozluźniać mięśnie skrócone i napięte (klatka piersiowa, prostowniki lędźwiowe, zginacze bioder) oraz pobudzać mięśnie osłabione (międzyłopatkowe, brzuch).

Pełne wyjaśnienie:

Plecy okrągło-wklęsłe są wadą złożoną: obejmują jednocześnie zwiększoną kifozę piersiową (komponent "okrągły") oraz zwiększoną lordozę lędźwiową (komponent "wklęsły"). W masażu korekcyjnym kluczowa jest zasada doboru bodźców: mięśnie skrócone i nadmiernie napięte rozluźniamy, a mięśnie osłabione i nadmiernie rozciągnięte pobudzamy.

Dlatego poprawne postępowanie musi uwzględniać oba komponenty wady. Odpowiedź "wykonaniu technik rozluźniających mięśnie klatki piersiowej oraz prostowniki lędźwiowe i zginacze bioder, a pobudzających mięśnie międzyłopatkowe i mięśnie brzucha." jest właściwa, ponieważ:

  • w odcinku piersiowym przy nasilonej kifozie typowo skracają się i zwiększają napięcie mięśnie klatki piersiowej, a osłabieniu ulegają mięśnie międzyłopatkowe – stąd rozluźnianie klatki i pobudzanie okolicy międzyłopatkowej,
  • w odcinku lędźwiowym przy nasilonej lordozie często nadmiernie pracują i skracają się prostowniki lędźwiowe oraz zginacze bioder, a osłabione bywają mięśnie brzucha – stąd rozluźnianie lędźwi i zginaczy biodra oraz pobudzanie brzucha.

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo są niepełne albo odwracają logikę doboru bodźców. Wariant ograniczony tylko do klatki piersiowej i mięśni grzbietu w odcinku piersiowym pomija komponent lędźwiowy, a więc nie odpowiada na rozpoznanie "okrągło-wklęsłe". Wariant obejmujący jedynie odcinek lędźwiowy i brzuch z kolei nie uwzględnia problemu w odcinku piersiowym. Odpowiedź proponująca pobudzanie mięśni klatki piersiowej i okolicy lędźwiowej oraz rozluźnianie brzucha jest sprzeczna z celem korekcji, ponieważ pobudza grupy, które w tej wadzie często są już skrócone i napięte, a rozluźnia mięśnie, które zwykle wymagają wzmocnienia/pobudzenia.

W praktyce masaż jest zwykle elementem szerszego postępowania (ćwiczenia korekcyjne i edukacja posturalna). Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, czy rozpoznanie dotyczy jednej krzywizny kręgosłupa, czy wady złożonej wymagającej postępowania w więcej niż jednym odcinku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Plecy okrągło-wklęsłe to wada postawy, w której współistnieją dwa zaburzenia krzywizn: nadmierna kifoza piersiowa (zaokrąglenie w odcinku piersiowym) oraz nadmierna lordoza lędźwiowa (pogłębienie w odcinku lędźwiowym).
Bo wada jest złożona: dotyczy jednocześnie odcinka piersiowego i lędźwiowego. Skupienie się tylko na jednym komponencie (np. samej kifozie) może zostawić drugi bez korekcji, a przez to utrwalać nieprawidłowy wzorzec postawy.
W podejściu korekcyjnym rozluźnia się przede wszystkim mięśnie skrócone i napięte w obrębie przodu tułowia, zwłaszcza mięśnie klatki piersiowej. Celem jest zmniejszenie "ściągania" barków do przodu i ułatwienie ustawienia klatki.
Pobudza się mięśnie osłabione, które odpowiadają za stabilizację i "otwarcie" obręczy barkowej, często opisywane jako mięśnie międzyłopatkowe. Pobudzanie oznacza zastosowanie technik o charakterze tonizującym, a nie wyłącznie relaksacyjnym.
Najczęściej rozluźnia się mięśnie o tendencji do skrócenia i nadmiernego napięcia w odcinku lędźwiowym oraz w obrębie zginaczy bioder. To pomaga ograniczać utrwalone przodopochylenie miednicy i zmniejszać przeciążenia lędźwi.
Mięśnie brzucha często są osłabione i nie stabilizują odpowiednio tułowia oraz miednicy. Pobudzenie tej grupy mięśniowej (w ramach metodyki masażu korekcyjnego) wspiera działanie stabilizujące i przeciwdziała pogłębianiu lordozy.
Zwykle nie jest to cel podstawowy, bo prostowniki lędźwiowe często są przeciążone i skrócone. W praktyce częściej dąży się do ich rozluźnienia, a pobudzanie kieruje się do grup osłabionych (np. brzuch, okolica międzyłopatkowa).
W metodyce masażu korekcyjnego za rozluźniające uznaje się m.in. techniki wykonywane spokojnie i płynnie, ukierunkowane na obniżenie napięcia (np. głaskanie, rozcieranie, ugniatanie wykonywane w wersji relaksacyjnej). Dobór zależy od tolerancji pacjenta.
Najczęściej myli się wadę złożoną z prostą (wybiera się odpowiedź dotyczącą tylko jednego odcinka). Drugi typ błędu to odwrócenie zasady: pobudzanie mięśni, które powinny być rozluźniane, albo rozluźnianie tych, które powinny być pobudzane.
Sygnałem są nazwy sugerujące dwa komponenty (np. "okrągło-wklęsłe") albo opis obejmujący dwie krzywizny. Wtedy poprawna odpowiedź powinna wskazywać działania dla odcinka piersiowego i lędźwiowego, a nie tylko jedną, wybraną część kręgosłupa.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 32% zdających egzamin. bardzo trudne

Źródła:

  • Wikipedia (PL): "Kifoza" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Kifoza (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia (PL): "Lordoza" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Lordoza (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Podręczniki z metodyki masażu klasycznego i leczniczego (działy: masaż korekcyjny wad postawy)
  • Atlasy anatomii (mięśnie grzbietu, klatki piersiowej, brzucha oraz zginacze biodra)
  • Materiały dydaktyczne szkół medycznych dot. wad postawy i postępowania zachowawczego

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego