Plecy okrągło-wklęsłe są wadą złożoną: obejmują jednocześnie zwiększoną kifozę piersiową (komponent "okrągły") oraz zwiększoną lordozę lędźwiową (komponent "wklęsły"). W masażu korekcyjnym kluczowa jest zasada doboru bodźców: mięśnie skrócone i nadmiernie napięte rozluźniamy, a mięśnie osłabione i nadmiernie rozciągnięte pobudzamy.
Dlatego poprawne postępowanie musi uwzględniać oba komponenty wady. Odpowiedź "wykonaniu technik rozluźniających mięśnie klatki piersiowej oraz prostowniki lędźwiowe i zginacze bioder, a pobudzających mięśnie międzyłopatkowe i mięśnie brzucha." jest właściwa, ponieważ:
- w odcinku piersiowym przy nasilonej kifozie typowo skracają się i zwiększają napięcie mięśnie klatki piersiowej, a osłabieniu ulegają mięśnie międzyłopatkowe – stąd rozluźnianie klatki i pobudzanie okolicy międzyłopatkowej,
- w odcinku lędźwiowym przy nasilonej lordozie często nadmiernie pracują i skracają się prostowniki lędźwiowe oraz zginacze bioder, a osłabione bywają mięśnie brzucha – stąd rozluźnianie lędźwi i zginaczy biodra oraz pobudzanie brzucha.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo są niepełne albo odwracają logikę doboru bodźców. Wariant ograniczony tylko do klatki piersiowej i mięśni grzbietu w odcinku piersiowym pomija komponent lędźwiowy, a więc nie odpowiada na rozpoznanie "okrągło-wklęsłe". Wariant obejmujący jedynie odcinek lędźwiowy i brzuch z kolei nie uwzględnia problemu w odcinku piersiowym. Odpowiedź proponująca pobudzanie mięśni klatki piersiowej i okolicy lędźwiowej oraz rozluźnianie brzucha jest sprzeczna z celem korekcji, ponieważ pobudza grupy, które w tej wadzie często są już skrócone i napięte, a rozluźnia mięśnie, które zwykle wymagają wzmocnienia/pobudzenia.
W praktyce masaż jest zwykle elementem szerszego postępowania (ćwiczenia korekcyjne i edukacja posturalna). Na egzaminie warto zawsze sprawdzić, czy rozpoznanie dotyczy jednej krzywizny kręgosłupa, czy wady złożonej wymagającej postępowania w więcej niż jednym odcinku.