Dłutarka łańcuszkowa jest maszyną stolarską przeznaczoną do wykonywania gniazd, najczęściej w elementach przeznaczonych do połączeń czopowo‑gniazdowych. Narzędziem roboczym jest łańcuch tnący poruszający się po prowadnicy. Taki układ powoduje, że podczas wybierania materiału końce wybrania nie tworzą idealnych naroży 90°, lecz mają zaokrąglenia wynikające z geometrii prowadzenia łańcucha.
Dlatego typowy kształt gniazda wykonywanego na dłutarce łańcuszkowej opisuje się jako owalny (praktycznie: "prostokąt" z półokrągłymi zakończeniami). To rozpoznawalna cecha odróżniająca ten sposób wykonywania gniazd od technologii dających przekroje stricte okrągłe lub o ostrych narożach.
- Owalnym – poprawnie, bo końce gniazda są zaokrąglone przez tor pracy narzędzia.
- Okrągłym – błędnie; przekrój okrągły jest typowy dla wiercenia (wiertło) lub rozwiercania, a nie dla klasycznego gniazda pod czop wykonywanego łańcuchem.
- Prostokątnym – błędnie w sensie ścisłym: gniazdo może mieć boki równoległe jak w prostokącie, ale zakończenia nie są ostrokątne, więc nie jest to idealny prostokąt.
- Kwadratowym – błędnie; po pierwsze kwadrat to szczególny przypadek prostokąta, a po drugie nadal występują zaokrąglenia na końcach, więc nie uzyskuje się przekroju kwadratowego w sensie geometrycznym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się dłutarka łańcuszkowa, zapamiętaj skojarzenie: "gniazdo z zaokrąglonymi końcami". To pomaga odróżnić ją od wiertarki (okrąg) i od metod wymagających ostrych naroży (które zwykle i tak wymagają dodatkowego dopracowania).
