W zadaniu podano łączne koszty wydziału remontowego (14 000 zł) oraz liczbę roboczogodzin przepracowanych na rzecz trzech "odbiorców" prac: wydziału podstawowego, komórek zarządu i odbiorców zewnętrznych. Typowym kluczem rozliczeniowym w takiej sytuacji są roboczogodziny, czyli koszty rozdziela się proporcjonalnie do zużycia pracy.
Krok 1: ustalenie podstawy podziału (sumy roboczogodzin)
Sumujemy wszystkie roboczogodziny wykonane przez wydział remontowy:
1 200 r-g + 200 r-g + 600 r-g = 2 000 r-g.
Krok 2: obliczenie stawki kosztu na 1 roboczogodzinę
Stawka = 14 000 zł / 2 000 r-g = 7 zł za 1 r-g.
Krok 3: wyliczenie kosztu prac dla odbiorców zewnętrznych
Odbiorcy zewnętrzni "zużyli" 600 r-g, więc przypisany koszt to:
600 r-g × 7 zł/r-g = 4 200 zł.
Dlaczego pozostałe wartości nie pasują do danych?
- Kwoty typu 1 400 zł odpowiadałyby 200 r-g × 7 zł/r-g (czyli raczej kosztom dla zarządu), a nie dla zewnętrznych.
- Kwoty typu 5 600 zł lub 8 400 zł oznaczałyby odpowiednio 800 r-g lub 1 200 r-g przy stawce 7 zł/r-g, więc nie zgadzają się z podanymi 600 r-g dla odbiorców zewnętrznych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprawdź, czy podane roboczogodziny obejmują wszystkie świadczenia (wewnętrzne i zewnętrzne). Jeśli tak, podstawą podziału jest suma wszystkich r-g.
