Klamra doginana w protezach częściowych składa się z kilku charakterystycznych fragmentów, które pełnią różne funkcje. Elementem kluczowym dla utrzymania protezy jest ramię retencyjne – jego odpowiednio ukształtowana część wchodzi w podcienie i dzięki sprężystości zapewnia retencję.
Odpowiedź "część właściwą ramienia retencyjnego" jest poprawna, ponieważ to właśnie ten odcinek ramienia ma pracować sprężyście: podczas zakładania i zdejmowania protezy ulega niewielkiemu odkształceniu, a po powrocie do położenia wyjściowego stabilizuje protezę na zębie. W praktyce odróżnia się ją od odcinków, które mają przede wszystkim przenosić siły i łączyć elementy klamry z konstrukcją protezy.
Odpowiedź "trzon klamry" jest nieprawidłowa, ponieważ trzon odnosi się do części konstrukcyjnej/łączącej, a nie do sprężystego odcinka odpowiedzialnego bezpośrednio za retencję. Jego rola jest bardziej "nośna" niż "zatrzaskowa".
Odpowiedź "ogon klamry" jest nieprawidłowa, bo ogon stanowi zakończenie/odcinek przechodzący w akryl lub element mocujący w płycie protezy; nie jest to typowo ta część, która aktywnie wykorzystuje podcienie do utrzymania protezy na zębie.
Odpowiedź "część pośrednią ramienia retencyjnego" jest nieprawidłowa, ponieważ część pośrednia jest odcinkiem przejściowym między częścią konstrukcyjną a częścią pracującą sprężyście; sama w sobie nie jest tym fragmentem, który ma najistotniejszy kontakt retencyjny z podcieniem. W nauce do egzaminu warto zapamiętać: retencję daje sprężysta część ramienia, a pozostałe odcinki głównie przenoszą siły i zapewniają połączenie z płytą protezy.
