Na ilustracji rozpoznawalne są śruby specjalne z łbem młoteczkowym (T) oraz nakrętki sześciokątne. Taki łeb nie jest przypadkowy: jego zadaniem jest zapobieganie obracaniu się śruby w gnieździe jarzma podczas dokręcania nakrętki. To rozwiązanie jest typowe dla strzemion dwujarzmowych (np. typu SD/SDO), które służą do łączenia elementów stalowej obudowy chodnikowej podatnej (ŁP) wykonanej z kształtowników profilu V (np. V21, V25, V29 itd.).
W obudowie ŁP stropnica i łuki ociosowe zachodzą na siebie, a strzemiona tworzą złącze cierne o charakterze podatnym. Dzięki temu, przy wzroście obciążenia górotworem, może następować kontrolowane zsuwanie elementów po pokonaniu sił tarcia, bez gwałtownej utraty nośności. Właśnie w takim połączeniu wymagane są masywne śruby o konstrukcji ułatwiającej montaż i zapewniającej pewne przenoszenie obciążeń.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Łączenie rynien przenośnika zgrzebłowego realizuje się innymi łącznikami/śrubami, zwykle bez charakterystycznego łba młoteczkowego typowego dla jarzm strzemion.
- Strzemiona obudowy o profilu KS/KO mają inną geometrię i stosują inne elementy złączne (często śruby/łączniki o odmiennym kształcie łba i osadzenia), więc sam łeb T nie jest dla nich cechą rozpoznawczą.
- Łączniki kątowe ŁKW to inna grupa osprzętu; stosowane w nich śruby nie muszą mieć łba młoteczkowego blokującego obrót w jarzmie strzemienia.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach obrazkowych szukaj cechy diagnostycznej. Tutaj jest nią łeb młoteczkowy, który od razu kieruje do strzemion dwujarzmowych obudowy ŁP z profili V.
