Tabliczka zaciskowa typowego silnika trójfazowego ma wyprowadzone początki i końce trzech uzwojeń stojana (łącznie 6 zacisków). W połączeniu gwiazda (Y) trzy końce (lub trzy początki) są zwarte razem, tworząc punkt wspólny, a trzy pozostałe zaciski są zasilane z sieci.
W połączeniu trójkąt (Δ) nie ma jednego wspólnego punktu. Zamiast tego łączy się uzwojenia szeregowo w pętlę: koniec pierwszego uzwojenia z początkiem drugiego, koniec drugiego z początkiem trzeciego oraz koniec trzeciego z początkiem pierwszego. Dzięki temu powstają trzy węzły, do których doprowadza się trzy fazy zasilania.
W tym zadaniu informacja kluczowa brzmi: uzwojenia są początkowo połączone w gwiazdę, a po zdjęciu metalowych zwieraczy trzeba wykonać mostkowania właściwe dla trójkąta. Poprawne pary 1-4, 2-5, 3-6 realizują właśnie zasadę: koniec–początek kolejnych uzwojeń, tworząc zamknięty obwód trzech uzwojeń.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Pary 1-5, 2-6, 3-4 oraz 1-6, 2-4, 3-5 odpowiadają innemu skojarzeniu wyprowadzeń niż wymagane dla Δ przy tej numeracji zacisków; mogą prowadzić do połączenia niezgodnego z logiką pętli faz.
- Pary 1-5, 2-4, 3-6 mieszają poprawne i niepoprawne zestawienia, przez co nie zamykają uzwojeń w prawidłowy trójkąt.
Wskazówka egzaminacyjna: zamiast zapamiętywać "na pamięć" numery, warto sprawdzać zasadę: w trójkącie zawsze łączysz koniec jednego uzwojenia z początkiem następnego, trzy razy, aż powstanie pętla.
