Gwintowanie otworów oznacza wykonywanie gwintu wewnętrznego w uprzednio przygotowanym otworze. Typowym narzędziem do tej operacji jest gwintownik. Gwintownik rozpoznaje się po tym, że ma zarys gwintu na części roboczej oraz charakterystyczne rowki wiórowe (kanały), którymi odprowadzane są wióry podczas skrawania.
Odpowiedź "Na ilustracji II" jest poprawna, ponieważ na tej ilustracji znajduje się narzędzie przeznaczone właśnie do nacinania gwintu w otworze (gwintownik). W praktyce warsztatowej, także w obsłudze technicznej statków powietrznych, gwintowniki wykorzystuje się m.in. przy naprawach elementów mocujących, wykonywaniu nowych otworów montażowych lub odtwarzaniu gwintu po uszkodzeniu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ dotyczą ilustracji przedstawiających narzędzia o innym zastosowaniu niż gwintowanie otworów. Najczęstsze pomyłki wynikają z mylenia:
- gwintownika z wiertłem (wiertło służy do wykonywania otworu, ale nie nadaje mu gwintu),
- gwintownika z rozwiertakiem (rozwiertak służy do wykańczania i dokładnego kalibrowania otworu, nie do nacinania gwintu),
- gwintownika z narzynką (narzynka służy do wykonywania gwintu zewnętrznego na pręcie/wałku, a nie w otworze).
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: otwór = gwint wewnętrzny = gwintownik, a wałek/pręt = gwint zewnętrzny = narzynka. Dodatkowo rowki wiórowe i część prowadząca gwintownika to cechy, które zwykle pozwalają go szybko odróżnić od innych narzędzi skrawających.