Gwintowanie otworów oznacza wykonywanie gwintu wewnętrznego. Narzędziem skrawającym, które faktycznie nacina gwint, jest gwintownik, ale aby pracować poprawnie, gwintownik musi być pewnie zamocowany i prowadzony możliwie współosiowo z otworem. Do tego stosuje się pokrętło do gwintowników (uchwyt/pokrętło z częścią zaciskową).
Odpowiedź "B" jest poprawna, ponieważ przedstawia narzędzie pełniące rolę uchwytu: ma część chwytową do obracania oraz element zaciskowy (szczęki/gniazdo), który obejmuje kwadratowy trzpień gwintownika. Takie pokrętło pozwala kontrolować moment, wykonywać półobroty i cofnięcia w celu łamania wióra oraz utrzymać stabilne prowadzenie.
Pozostałe narzędzia z ilustracji nie są przeznaczone do trzymania gwintownika podczas nacinania gwintu wewnętrznego:
- "A" wygląda jak klucz (np. oczkowy/wielowypustowy) – służy do odkręcania/dokręcania elementów zewnętrznych (śrub/nakrętek), nie do prowadzenia gwintownika.
- "C" ma postać klucza w kształcie litery T – może służyć do obracania różnych elementów (np. nasadek/śrub) zależnie od końcówki, ale sama forma T nie oznacza narzędzia do gwintowania; bez szczęk/gniazda typowego dla pokrętła do gwintowników nie zapewnia właściwego mocowania trzpienia gwintownika.
- "D" (kształt L, tzw. klucz fajkowy) jest typowo używany do śrub/nakrętek w miejscach trudno dostępnych; nie jest standardowym uchwytem do gwintownika.
W praktyce warsztatowej pamiętaj o rozróżnieniu: gwint wewnętrzny wykonuje się gwintownikiem prowadzonym w pokrętle, a gwint zewnętrzny wykonuje się narzynką (zwykle w oprawce). To częste źródło pomyłek na egzaminie.
