Obecność wody w paliwie lotniczym jest niebezpieczna, ponieważ może prowadzić do zamarzania w przewodach i filtrach, korozji elementów układu paliwowego oraz zaburzeń pracy silnika. Dlatego w obsłudze technicznej wykonuje się kontrolę paliwa poprzez pobranie próbki z najniższych punktów instalacji (zwykle osadniki/odstojniki, tzw. sump/drain).
Do tej czynności używa się przyrządu, który umożliwia pobranie paliwa do przezroczystego naczynia i jego obejrzenie. Typowe cechy takiego przyrządu to: możliwość podstawienia pod zawór spustowy, zaworek/końcówka ułatwiająca zlanie próbki oraz materiał pozwalający ocenić, czy w próbce wytrąciła się woda (oddzielona warstwa na dnie lub krople) albo czy występują zanieczyszczenia stałe.
Odpowiedź prawidłowa wskazuje rysunek przedstawiający właśnie próbnik do paliwa używany do kontroli obecności wody w zbiornikach/instalacji. Pozostałe propozycje (niezależnie od ich wyglądu) są błędne, jeżeli przedstawiają narzędzia służące do innych zadań, np. pomiaru parametrów elektrycznych, pomiaru ciśnienia lub czynności mechanicznych niezwiązanych z pobieraniem próbki paliwa.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na rysunku elementu, który logicznie pasuje do procedury: pobrać próbkę → zobaczyć wodę/rozwarstwienie → bezpiecznie zlać. Jeśli narzędzie nie daje możliwości oględzin próbki w przezroczystym pojemniku, zwykle nie jest to przyrząd do kontroli wody w paliwie.
