Mocowanie kołnierzowe siłownika pneumatycznego ma postać płyty montażowej prostopadłej do osi siłownika, umieszczonej na głowicy przedniej lub tylnej. Taki sposób montażu zapewnia wysoką sztywność, jest korzystny przy większych siłach i tam, gdzie liczy się precyzyjne pozycjonowanie, ale zwykle gorzej toleruje błędy współosiowości.
Na ilustracji rysunek z wyraźną płytą wystającą poza obrys korpusu i ustawioną poprzecznie do kierunku ruchu tłoczyska odpowiada właśnie mocowaniu kołnierzowemu, dlatego poprawna jest odpowiedź "B".
Pozostałe rysunki przedstawiają inne typy mocowań, które bywają mylone z kołnierzem:
- "A" pokazuje mocowanie czopowe – charakterystyczne są dwa przeciwległe występy (czopy), które umożliwiają obrót siłownika wokół osi prostopadłej do ruchu tłoczyska i kompensują odchyłki kątowe.
- "C" to mocowanie na łapach – wsporniki są ułożone wzdłuż osi siłownika i służą do przykręcenia do płaskiej powierzchni; elementy montażowe nie tworzą płyty poprzecznej.
- "D" przedstawia mocowanie wahliwe tylne (ucho z otworem), które pozwala na wychylenie i jest używane tam, gdzie ruch i geometria mechanizmu wymagają przegubu.
W praktyce rozróżnienie najłatwiej oprzeć na pytaniu: czy element montażowy jest poprzeczną płytą (kołnierz), podłużnymi wspornikami (łapy), czopami do obrotu (czopowe), czy uchem z otworem (wahliwe).