Rękaw raglanowy to rozwiązanie konstrukcyjne, w którym linia wszycia rękawa przechodzi od pachy w kierunku dekoltu (z przodu i z tyłu), przez co klasyczny szew barkowy jest zwykle zastąpiony linią raglanową. Na rysunkach modelowych raglan rozpoznaje się przede wszystkim po tym, że "podział" łączy obszar pachy z obszarem szyi, a nie kończy się na ramieniu jak w konstrukcji klasycznej.
Odpowiedź 'D' jest prawidłowa, ponieważ przedstawia modelowanie, w którym widoczna jest typowa dla raglanu linia konstrukcyjna prowadząca do dekoltu, co odpowiada definicji rękawa raglanowego.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, gdyż pokazują inne typy rozwiązań:
- Rękaw klasyczny (wstawiany) ma wyraźnie zarysowaną główkę i łączy się z pachą, ale nie tworzy linii biegnącej do dekoltu.
- Rękaw kimonowy (lub konstrukcja z obniżoną pachą) może dawać wrażenie "ciągłości" z tułowiem, jednak nie ma charakterystycznego cięcia od pachy do szyi typowego dla raglanu.
- Modelowania z cięciami dekoracyjnymi w rejonie ramienia/karczka mogą wyglądać podobnie, ale jeśli linia nie wychodzi z pachy i nie dochodzi do dekoltu, nie jest to raglan.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj najpierw punktów start–meta linii. Dla raglanu start jest w okolicy pachy, a meta przy dekolcie. Dopiero potem oceniaj szczegóły (kierunek, łuk, podziały przodu i tyłu).
