Hydrauliczne klinowanie otworów w kopalniach blocznych (np. w kamieniołomach) jest metodą bezwybuchowego rozłupywania skały. W praktyce wykorzystuje się narzędzia typu rozłupywacz/klin hydrauliczny, które wkłada się do wcześniej wykonanego otworu wiertniczego. Po podaniu ciśnienia (z agregatu lub pompy) siłownik rozpiera kliny lub segmenty robocze, generując duże naprężenia rozciągające i inicjując kontrolowane pęknięcie.
Dlatego rysunek przedstawiający takie narzędzie powinien zawierać cechy charakterystyczne:
- element roboczy do otworu (głowica/segmenty/kliny rozpychające) o kształcie umożliwiającym pracę w otworze,
- napęd hydrauliczny (siłownik lub część współpracująca z siłownikiem),
- osprzęt hydrauliczny wskazujący na zasilanie olejowe (np. przewody, złącza),
- brak cech typowych dla narzędzi wiercących lub udarowych (np. wiertło, żerdź, mechanizm obrotu/udaru jako główna funkcja).
Odpowiedź "C" jest właściwa, ponieważ wskazuje rysunek narzędzia spełniającego powyższe kryteria: jego zadaniem jest rozparcie w otworze pod wpływem ciśnienia hydraulicznego, czyli klinowanie.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdyż odnoszą się do narzędzi, które nie realizują klinowania hydraulicznego: nie mają mechanizmu rozpychania w otworze lub nie posiadają cech układu hydraulicznego i służą innym operacjom (np. wierceniu, udarowi, manipulacji/transportowi). Na egzaminie warto zawsze najpierw zidentyfikować funkcję narzędzia i sprawdzić, czy widoczne są elementy świadczące o pracy pod ciśnieniem (hydraulika), a dopiero potem dopasować obraz do nazwy procesu.
