W inwentaryzacji położenia studzienki kanalizacyjnej kluczowe jest takie rozmieszczenie punktów pomiarowych, aby po opracowaniu wyników dało się jednoznacznie odtworzyć położenie obiektu na mapie oraz by istniała możliwość kontroli poprawności pomiaru.
Studzienka jest obiektem, którego położenie zwykle opisuje się poprzez punkt reprezentatywny (najczęściej środek lub punkt odniesienia wynikający z geometrii obiektu). Dlatego układ punktów pomiarowych powinien:
- odnosić się do cech charakterystycznych obiektu (a nie do przypadkowych miejsc),
- zapewniać nadmiar informacji pozwalający wykryć błąd (np. przez pomiar większej liczby punktów niż absolutne minimum),
- umożliwiać odtworzenie geometrii/położenia w sposób niebudzący wątpliwości w opracowaniu kameralnym.
Odpowiedź "D." jest poprawna, ponieważ przedstawia układ punktów, który spełnia powyższe wymagania: pozwala wyznaczyć położenie studzienki w sposób jednoznaczny i daje podstawę do sprawdzenia spójności danych.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe typowo z jednego z powodów: zawierają zbyt mało punktów (brak jednoznaczności i brak kontroli), rozmieszczają punkty w sposób geometrycznie nieadekwatny (np. skupienie w jednym miejscu obrysu), albo opierają się na punktach, które nie są cechami charakterystycznymi studzienki i mogą być trudne do jednoznacznej identyfikacji w terenie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "rozmieszczenia punktów", szukaj wariantu, który pozwala odtworzyć obiekt nawet po czasie i po przeniesieniu danych do opracowania kameralnego. Układ musi być odporny na pomyłki identyfikacyjne i umożliwiać kontrolę.
