W metodzie poligonizacji zakłada się i oblicza ciągi poligonowe, czyli kolejne odcinki (boki) łączące punkty osnowy. Dobór długości boków nie jest przypadkowy: wpływa na dokładność wyznaczenia współrzędnych, warunki obserwacji w terenie (widoczność, możliwość stabilizacji stanowisk) oraz na to, jak błędy pomiaru kątów i długości "przenoszą się" w obliczeniach.
W pytaniu podano, że długości boków powinny wynosić od 150 m do pewnej wartości maksymalnej. Skoro sprawdzana jest górna granica przedziału, poprawna będzie odpowiedź wskazująca maksimum zgodne z przyjętymi wytycznymi dla takiego typu osnowy i metody.
- "500 m" pasuje jako maksymalna długość boku dla zadanego zakresu "od 150 m do maksimum…".
- "600 m" jest wartością większą niż wskazywane maksimum, więc nie spełnia warunku ograniczenia długości boków.
- "400 m" oraz "300 m" mogą wydawać się "bezpieczne" z punktu widzenia praktyki terenowej, ale w treści pytania chodzi o wartość graniczną (maksymalną), a nie o przykładową lub typową długość.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się słowa minimum/maksimum, najpierw ustal, czy pytają o górną czy dolną granicę, a dopiero potem porównuj liczby z odpowiedzi. To ogranicza typowy błąd polegający na wybieraniu "najbardziej znanej" wartości zamiast tej wymaganej przez treść.
