Przenośnik ślimakowy to urządzenie do transportu materiałów sypkich (m.in. ziarna), w którym elementem roboczym jest ślimak, czyli wał z nawiniętą spiralą (zwojem). Ślimak obraca się wewnątrz rury albo koryta, a ziarno jest przemieszczane wzdłuż osi urządzenia dzięki tarciu i "popychaniu" przez zwoje spirali.
Na rysunkach przenośnik ślimakowy najczęściej rozpoznasz po cechach:
- rura/koryto transportowe o stałej średnicy lub przekroju,
- widoczna spirala ślimaka (czasem zaznaczona jako skręcony element wewnątrz),
- napęd (silnik/przekładnia) na jednym z końców,
- króciec zasypowy i wylot materiału.
Odpowiedź "B." jest poprawna, ponieważ wskazuje rysunek przedstawiający właśnie układ: obudowę (rurę lub koryto) oraz ślimak, który podczas obrotu realizuje przesuw ziarna.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdy przedstawiają inne typy transportu:
- Jeśli widać pas poruszający się na bębnach/rolkach, to jest to przenośnik taśmowy – materiał leży na taśmie, a nie jest przesuwany spiralą.
- Jeśli widać ciąg kubełków na taśmie lub łańcuchu w obudowie pionowej, to jest to przenośnik kubełkowy (elewator) – transport odbywa się kubełkami, zwykle pionowo.
- Jeśli widać rurociąg i brak elementu ślimakowego, a transport ma charakter "dmuchania/ssania", to będzie to transport pneumatyczny, a nie ślimakowy.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj spirali. To najbardziej charakterystyczny element, którego nie mają przenośniki taśmowe i kubełkowe. Gdy spirali nie ma na rysunku, to z dużym prawdopodobieństwem nie jest to przenośnik ślimakowy.
