Wyrobisko stokowe (w ujęciu praktycznym dla górnictwa odkrywkowego) identyfikuje się na podstawie cech geometrycznych i funkcjonalnych widocznych na schemacie. Najważniejsze jest to, że układ wyrobiska wskazuje na prowadzenie robót w sposób, w którym kluczową rolę odgrywa stok/skarpa oraz zorganizowany zjazd lub pochylnia umożliwiające przemieszczanie się sprzętu i transport urobku/nadkładu.
Przy rozwiązywaniu tego typu zadania na egzaminie warto zastosować prostą procedurę:
- Krok 1: Odszukaj na rysunku elementy komunikacyjne (pochylnia, zjazd) oraz kierunek przemieszczania się maszyn. Wyrobisko stokowe zwykle ma czytelny "ciąg" prowadzący po stoku.
- Krok 2: Oceń układ skarp i ewentualnych półek/poziomów. W wielu typach wyrobisk występują skarpy, ale o poprawnej klasyfikacji decyduje ich układ i relacja do drogi zjazdowej, a nie sama obecność skarpy.
- Krok 3: Wyklucz schematy, które pokazują inny sposób urabiania (np. wyrobisko o układzie typowym dla wyrobiska wgłębnego, tarasowego czy o innym charakterystycznym profilu), gdzie nie widać organizacji ruchu "po stoku".
Odpowiedź prawidłowa wskazuje rysunek, na którym zestaw tych cech (stok/skarpa + sposób prowadzenia wyrobiska + dojazd po pochyłości) jest przedstawiony spójnie i jednoznacznie. Pozostałe propozycje są niepoprawne typowo dlatego, że prezentują inny układ geometryczny (np. dominację dna i obwodowych skarp bez czytelnego zjazdu po stoku, inny profil pięter, albo schemat charakterystyczny dla innego rodzaju wyrobiska).
Wskazówka egzaminacyjna: nie zgaduj po "intuicyjnym podobieństwie". Najpierw nazwij na głos 2–3 cechy definicyjne wyrobiska stokowego, a dopiero potem dopasuj je do rysunku. To ogranicza ryzyko pomylenia z rysunkiem, który ma tylko jedną wspólną cechę (np. samą skarpę).
