Czujnik zbliżeniowy indukcyjny to element automatyki wykrywający obecność przedmiotów metalowych bez kontaktu mechanicznego. W praktyce serwisowej mechanika precyzyjnego oznacza to m.in. czujniki położenia, krańcowe bezstykowe oraz detekcję detalu w podajnikach i mechanizmach precyzyjnych.
Na schematach elektrycznych i w dokumentacji technicznej czujniki są przedstawiane symbolami graficznymi. Aby poprawnie wskazać symbol czujnika indukcyjnego, trzeba zwrócić uwagę na to, czy symbol sugeruje zasadę działania opartą o pole elektromagnetyczne (typ indukcyjny) i czy odróżnia się od czujników:
- pojemnościowych – zwykle kojarzonych z ideą "okładek kondensatora" lub detekcją zmian pojemności (mogą wykrywać także niemetale),
- optycznych – często przedstawianych jako nadajnik/odbiornik światła lub bariera optyczna,
- mechanicznych – wyglądających jak zestyk/przełącznik uruchamiany fizycznie.
Poprawny wybór to ten rysunek, który odpowiada symbolice czujnika indukcyjnego w użytym w arkuszu zestawie oznaczeń. Pozostałe rysunki są błędne, jeśli przedstawiają inny typ czujnika (np. optyczny lub pojemnościowy) albo element wykonawczy (np. cewkę przekaźnika) bez cech czujnika zbliżeniowego. Na egzaminie warto porównać wszystkie warianty i szukać detalu, który jednoznacznie wskazuje na indukcyjną metodę detekcji.
