Popyt doskonale sztywny (inaczej: doskonale nieelastyczny) to przypadek graniczny, w którym ilość nabywana nie reaguje na zmianę ceny. Oznacza to, że niezależnie od tego, czy cena rośnie, czy spada, konsumenci kupują tę samą ilość dobra. W języku elastyczności cenowej zapisuje się to jako elastyczność równa 0.
Na standardowym wykresie mikroekonomicznym o osiach: cena (P) na osi pionowej i ilość (Q) na osi poziomej, taki popyt ma postać linii pionowej. Dlaczego pionowej? Ponieważ pionowa linia oznacza stałą wartość Q: można poruszać się w górę lub w dół (zmieniać P), ale pozostaje się w tym samym miejscu na osi ilości, czyli ilość się nie zmienia.
Odpowiedź oznaczona jako poprawna powinna więc wskazywać ten wykres, na którym krzywa popytu jest pionowa (przy stałej ilości). Pozostałe typowe kształty są błędne, bo reprezentują inne przypadki:
- Linia malejąca (klasyczna krzywa popytu) oznacza, że ilość zmienia się wraz z ceną, więc popyt nie jest doskonale sztywny.
- Linia pozioma odpowiada popytowi doskonale elastycznemu (inny przypadek graniczny), a nie sztywnemu.
- Krzywa rosnąca nie opisuje standardowego popytu w tym ujęciu (mogłaby sugerować szczególne wyjątki lub błąd interpretacji osi), więc również nie pasuje do definicji doskonale sztywnego popytu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "doskonale sztywnego" popytu, szukaj na rysunku pionowej krzywej (stałe Q). Jeśli dotyczy "doskonale elastycznego", szukaj poziomej (stałe P).
