Dobór zakresu w mierniku uniwersalnym opiera się na prostej zasadzie metrologicznej: dla możliwie największej dokładności i rozdzielczości wybiera się najniższy zakres, który nadal obejmuje mierzoną wartość. Na wyższych zakresach (np. 200 V zamiast 20 V) wskazanie zwykle ma gorszą rozdzielczość (większy "krok" najmłodszej cyfry) i w praktyce mniejszą użyteczną precyzję.
W pytaniu mowa o pomiarze napięcia po stronie wtórnej transformatora. Typowy transformator sieciowy na wyjściu uzwojenia wtórnego dostarcza napięcie przemienne (AC). Dlatego poprawny wybór musi dotyczyć pomiaru AC, a nie DC.
- "20 V AC" jest właściwe, bo łączy dwa warunki: pomiar w trybie AC oraz zakres możliwie niski, dopasowany do wartości spodziewanej (z tabeli) i jednocześnie nieprzekraczany przez mierzony sygnał.
- Odpowiedź "20 V DC" jest błędna, ponieważ dobiera niewłaściwy rodzaj pomiaru. Dla przebiegu przemiennego wskazania w DC będą nieadekwatne (mogą być bliskie zeru lub przypadkowe zależnie od miernika i składowej stałej).
- Odpowiedź "200 V AC" wybiera co prawda poprawny typ (AC), ale jest niekorzystna dla precyzyjnego pomiaru, jeśli napięcie wtórne jest istotnie mniejsze (np. kilkanaście woltów). Wyższy zakres pogarsza rozdzielczość i utrudnia zauważenie drobnych zmian.
- Odpowiedź "200 V DC" jest podwójnie błędna: niewłaściwy typ pomiaru (DC) oraz zbyt wysoki zakres, który dodatkowo obniża rozdzielczość.
W praktyce serwisowej najpierw szacuje się napięcie (np. z tabliczki znamionowej lub tabeli w zadaniu), a następnie ustawia się zakres: AC i najniższy powyżej spodziewanej wartości. Jeżeli miernik ma automatyczny dobór zakresu (autorange), zasada pozostaje ta sama: tryb AC musi być właściwy, a autorange sam dobierze możliwie niski zakres.
