KWALIFIKACJA GIW3 - STYCZEŃ 2020

PYTANIE NR 1.
Na mapie sytuacyjno-wysokościowej powierzchni w granicach terenu górniczego granicę zakładu górniczego oznacza się kolorem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Granice na mapach sytuacyjno-wysokościowych są kodowane barwą zgodnie z przyjętą konwencją znaków umownych.
W tej konwencji granicę zakładu górniczego oznacza się kolorem fioletowym, natomiast pozostałe barwy są przypisane innym elementom/rodzajom granic.

Pełne wyjaśnienie:

Na mapie sytuacyjno-wysokościowej stosuje się znaki umowne, w tym kodowanie barwne linii. Celem jest szybkie odróżnienie różnych typów granic i obszarów (np. granic administracyjnych, granic obszarów objętych określonym przeznaczeniem czy granic związanych z działalnością górniczą).

Odpowiedź "fioletowym" jest poprawna, ponieważ w przyjętej konwencji oznaczeń dla dokumentacji górniczej to właśnie ten kolor jest używany do wyróżnienia granicy zakładu górniczego na mapie w granicach terenu górniczego. Dzięki temu osoba analizująca mapę może od razu rozpoznać, gdzie przebiega granica zakładu w obrębie terenu górniczego.

Pozostałe propozycje są błędne, ponieważ odpowiadają innym oznaczeniom lub mogą występować na mapach w innych rolach, ale nie są właściwe do wskazania tej konkretnej granicy:

  • "pomarańczowym" – bywa kojarzony z innymi wyróżnieniami (np. elementami informacyjnymi), ale nie jest właściwym kodem dla granicy zakładu górniczego w tej konwencji.
  • "czerwonym" – często intuicyjnie wybierany jako "ważny/ostrzeżeniowy", jednak intuicja kolorów nie zastępuje znajomości legendy; w tym przypadku nie jest przypisany do granicy zakładu górniczego.
  • "żółtym" – podobnie jak wyżej, może występować na mapach jako wyróżnienie innych elementów, ale nie opisuje tej granicy.

Wskazówka egzaminacyjna: ucz się oznaczeń zawsze w parze: pojęcie + typ linii + kolor. Najczęstsza pomyłka to mylenie "granicy zakładu górniczego" z innymi granicami występującymi na mapach. Jeśli masz dostęp do map zakładowych, ćwicz identyfikację granic na podstawie legendy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To opracowanie kartograficzne pokazujące jednocześnie sytuację (obiekty, granice, elementy zagospodarowania) i rzeźbę terenu (wysokości, warstwice). W kopalni odkrywkowej służy do planowania robót, kontroli postępu eksploatacji i komunikacji między działami.
To różne pojęcia i zwykle różne linie w legendzie. Teren górniczy odnosi się do obszaru wyznaczonego dla działalności górniczej, a zakład górniczy to jednostka organizacyjna i obszar związany z ruchem zakładu. Rozróżnienie zawsze weryfikuj w legendzie mapy.
Kolory przyspieszają analizę mapy: operator, geodeta czy dozór szybciej rozpoznaje typ granicy bez długiego czytania opisów. To ogranicza ryzyko pomyłek w interpretacji dokumentacji, zwłaszcza gdy na mapie występuje wiele rodzajów granic i obszarów.
Najczęściej zdający kierują się intuicją ("czerwony = ważne") zamiast konwencją znaków umownych. Drugi błąd to mylenie podobnych pojęć: granicy zakładu, terenu górniczego, obszaru górniczego lub granic administracyjnych. Pomaga nauka z legendą i przykładami map.
W praktyce spotyka się ujednolicone konwencje, ale mogą wystąpić różnice zależne od przyjętych instrukcji, wersji standardu lub praktyki zakładowej. Na egzaminie zwykle obowiązuje jedna wskazana konwencja, dlatego warto ćwiczyć na materiałach typowych dla danej kwalifikacji.
Najczęściej podczas planowania frontów robót, wyznaczania dróg technologicznych, kontroli skarp i poziomów roboczych oraz przy koordynacji prac z geodezją. Mapy są też pomocne przy analizie kolizji z infrastrukturą i przy komunikacji zmian w terenie.
Ucz się na realnych przykładach: weź mapę z legendą i zakrywaj opisy, próbując rozpoznać elementy po symbolach i kolorach. Następnie odwróć ćwiczenie: czytając opis w legendzie, wskaż właściwy symbol na mapie. To buduje pamięć praktyczną, nie tylko teoretyczną.
Spróbuj opisać własnymi słowami, co ta granica rozdziela i do czego jest używana w dokumentacji ruchu zakładu. Następnie porównaj to z tym, jak pojęcie jest stosowane na mapach i w dokumentach zakładowych. Jeśli potrafisz wskazać ją na mapie i odróżnić od innych granic, rozumiesz ją poprawnie.
Bo to wiedza pamięciowa, a jednocześnie kolory mają "intuicyjne" skojarzenia, które mogą wprowadzać w błąd. Dodatkowo różne mapy (branżowe, administracyjne, projektowe) mogą używać innych konwencji. Najpewniejsza strategia to nauka konkretnej legendy wymaganej w danym zakresie.
Ważne są także: rodzaj linii (ciągła, przerywana), opisy i skróty, siatka współrzędnych, skala, układ wysokości, warstwice, punkty osnowy oraz znaki obiektów (drogi, instalacje, wyrobiska). Na egzaminie często łączy się te informacje w jednym zadaniu.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (instrukcje/wytyczne znaków umownych map górniczych stosowane w praktyce zakładów).

Materiały:

  • Instrukcje i legendy stosowane w geodezji górniczej w danym zakładzie (materiały wewnętrzne)
  • Podręczniki z geodezji górniczej i kartografii górniczej (część o znakach umownych)
  • Przykładowe mapy sytuacyjno-wysokościowe z legendą oraz ćwiczenia z identyfikacji elementów

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego