W urabianiu nadpoziomowym decydujące jest położenie urabianego materiału względem stanowiska maszyny: koparka stoi na ławie (poziomie roboczym) i urabia materiał znajdujący się powyżej poziomu, na którym stoi. Przeciwieństwem jest urabianie podpoziomowe, gdzie urabiany materiał znajduje się poniżej stanowiska.
Na schemacie należy wykonać dwa kroki:
- Rozpoznać nadkład (skały płonne) w warstwie przedstawionej odmiennym kolorem niż złoże kopaliny użytecznej.
- Sprawdzić kierunek pracy symbolu koparki (ramię/układ urabiający), czyli czy sięga w górę do skarpy nad stanowiskiem, czy w dół.
Stanowisko na poziomie +185 m ma ramię skierowane w stronę skarpy wznoszącej się do wyższego poziomu, co oznacza urabianie materiału położonego nad ławą. Jednocześnie urabiany jest nadkład, więc spełnione są oba warunki: nadpoziomowo i nadkład.
Pozostałe rzędne nie pasują, ponieważ:
- Poziom +180 m dotyczy urabiania nadpoziomowego, ale w strefie złoża (nie nadkładu), więc zmienia się rodzaj urabianego materiału.
- Poziom +205 m pokazuje pracę w dół (urabianie podpoziomowe), czyli nie spełnia warunku "nadpoziomowe".
- Poziom +215 m na schemacie wiąże się z pracą urządzeń zwałujących/odstawą, a nie z urabianiem nadpoziomowym nadkładu koparką z ławy roboczej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze czytaj jednocześnie co jest urabiane (nadkład czy złoże) oraz jak jest urabiane (nadpoziomowo czy podpoziomowo). Sama wartość rzędnej bez analizy kierunku pracy maszyny prowadzi do typowych pomyłek.
