Test zwiercania (test wiercenia) wykonuje się po to, aby na podstawie danych pomiarowych dobrać parametry pracy świdra do warunków w otworze (m.in. litologii i reakcji narzędzia). Najczęściej analizuje się zależności pomiędzy naciskiem na świder (WOB) i prędkością obrotową (RPM) a efektem wiercenia (np. postęp wiercenia) oraz symptomami przeciążenia (np. wzrost oporów, pogorszenie charakterystyk pracy).
W tym zadaniu należy wskazać optymalne parametry wynikające z odczytu danych z wykresu. Odpowiedź "Nacisk 5 T, obroty świdra 100 obr/min" jest zgodna z odczytem z wykresu, czyli odpowiada kombinacji parametrów wskazanej jako zalecana po analizie wyników testu.
Pozostałe kombinacje są nieprawidłowe, bo reprezentują inne punkty pracy niż optimum z wykresu:
- "Nacisk 10 T, obroty świdra 100 obr./min" — zwiększa WOB względem optimum; na wykresach testowych taki wzrost często nie poprawia już efektu wiercenia proporcjonalnie, a może zwiększać obciążenia i ryzyko niekorzystnych zjawisk (np. szybsze zużycie narzędzia).
- "Nacisk 5 T, obroty świdra 80 obr/min" — zachowuje właściwy nacisk, ale obniża RPM względem optimum, co może oznaczać gorsze urabianie i niższy postęp wiercenia w porównaniu do punktu wyznaczonego z testu.
- "Nacisk 10 T, obroty świdra 80 obr./min" — jednocześnie odchodzi od optimum w obu parametrach, co typowo pogarsza warunki pracy (większy nacisk przy niższych obrotach), a więc jest najmniej zgodne z zaleceniem wynikającym z analizy danych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich zadaniach zawsze najpierw ustal, co dokładnie prezentuje wykres (jakie krzywe, skale i jednostki), a następnie odczytaj parę WOB–RPM w punkcie opisanym jako najlepszy/zalecany. Dopiero potem porównuj z odpowiedziami, zwracając uwagę na jednolity zapis jednostek.
