Zadanie sprawdza umiejętność praktycznego korzystania z cennika (tabeli) materiałów wykończeniowych. Kluczowe jest, aby nie wybierać ceny "na oko", lecz odczytać dokładnie tę pozycję, która spełnia jednocześnie dwa warunki:
- panele są przeznaczone do pomieszczeń użyteczności publicznej o bardzo dużej intensywności użytkowania,
- panele będą układane w systemie montażu zwykłego.
Po zlokalizowaniu w cenniku właściwej grupy zastosowań (obiekty publiczne, najwyższe obciążenie eksploatacyjne) oraz po sprawdzeniu, że dotyczy ona montażu zwykłego, otrzymuje się cenę jednostkową 70,00 zł.
Pozostałe wartości są typowymi "pułapkami" wynikającymi z błędnego odczytu tabeli:
- 50,00 zł może odpowiadać panelom o niższej intensywności użytkowania lub innemu przeznaczeniu (np. mniej obciążone pomieszczenia), więc nie spełnia warunku "bardzo dużej intensywności".
- 40,00 zł zwykle jest charakterystyczne dla wariantów ekonomicznych, które w cennikach bywają przypisane do lżejszych zastosowań; wybór tej kwoty często wynika z pominięcia kryterium "użyteczność publiczna / bardzo duża intensywność".
- 90,00 zł może dotyczyć innego systemu montażu, wyższej klasy produktu lub innej kategorii zastosowania; ta odpowiedź bywa wybierana, gdy zdający kieruje się heurystyką "im trudniejsze warunki, tym najwyższa cena" zamiast sprawdzić właściwą pozycję.
Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach "na podstawie cennika" zawsze zaznacz (np. palcem/linijką) wiersz i kolumnę odpowiadające każdemu warunkowi z treści. Najczęstszym błędem jest poprawny wybór zastosowania, ale odczyt ceny z kolumny dotyczącej innego wariantu montażu.
