Współczynnik stabilizacji napięcia Su opisuje, jak bardzo zmienia się napięcie wyjściowe stabilizatora, gdy zmienia się napięcie wejściowe, przy stałym prądzie obciążenia (Iwy=const). W praktyce, analizując charakterystykę Uwy=f(Uwe), interesuje nas przede wszystkim obszar stabilizacji, czyli fragment "plateau", gdzie Uwy zmienia się niewiele mimo wzrostu Uwe.
Z wykresu wyznacza się punkty graniczne tego obszaru i odpowiadające im napięcia:
- Uwe,min=6 V oraz Uwe,max=11 V, więc ΔUwe=11−6=5 V,
- Uwy,min=6 V oraz Uwy,max=6,5 V, więc ΔUwy=6,5−6=0,5 V.
W wielu zadaniach egzaminacyjnych stosuje się uproszczoną definicję (bez normalizacji względnej):
Su=ΔUwy/ΔUwe.
Po podstawieniu: Su=0,5/5=0,1, czyli 10%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 20% zwykle wynika z błędnego policzenia przyrostów (np. przyjęcia ΔUwe=2,5 V lub zawyżenia ΔUwy) albo z odczytu wartości spoza plateau.
- 2% to typowy skutek pomylenia skali lub użycia nie tych punktów (np. bardzo małego ΔUwy z innego fragmentu wykresu), ewentualnie błędu w zamianie ułamka na procenty.
- 5% często pojawia się, gdy ktoś podzieli 0,5 V przez 10 V (biorąc "pełny" zakres osi) lub przyjmie ΔUwe=10 V zamiast 5 V z obszaru stabilizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw zaznacz na wykresie granice obszaru stabilizacji (pionowe linie dla Uwe oraz poziome dla Uwy), dopiero potem licz Δ i wykonuj dzielenie. Na końcu sprawdź, czy wynik w ułamku dziesiętnym został poprawnie zamieniony na procenty.
