Rodzaj uzębienia koła zębatego wynika z przebiegu linii zęba na powierzchni wieńca. Jeżeli zęby są wykonane "w poprzek" i nie mają skosu, mówimy o uzębieniu prostym. W danych technicznych (tabeli) zwykle da się to rozpoznać po tym, że nie podaje się kąta pochylenia linii zęba albo wynika z niej, że pochylenie nie występuje (czyli brak skosu).
Odpowiedź "proste" jest więc właściwa wtedy, gdy informacje w tabeli wskazują na brak pochylenia linii zęba. Takie uzębienie jest typowe dla prostszych przekładni, często łatwiejsze w wykonaniu, ale może generować większy hałas przy wyższych prędkościach w porównaniu z uzębieniem skośnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "skośne" – dotyczy kół, w których linia zęba jest pochylona. W tabelach zwykle pojawia się wtedy informacja o kącie pochylenia lub o skosie; bez takiej cechy nie należy kwalifikować uzębienia jako skośnego.
- "śrubowe" – w praktyce wiąże się z uzębieniem o wyraźnym przebiegu śrubowym (helikalnym) i interpretacją geometrii wzdłuż osi. To nie jest to samo co "proste"; wymaga cech wskazujących na helisę/pochylenie.
- "daszkowe" – jest szczególnym układem (podwójnie skośnym), rozpoznawalnym po dwóch przeciwstawnych kierunkach pochylenia zębów. Taki typ zwykle wymaga jednoznacznej informacji o układzie "V" lub dwóch skosach, czego nie zakłada się dla uzębienia prostego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie odwołuje się do tabeli, najpierw ustal, który parametr klasyfikuje typ uzębienia (nie moduł czy liczba zębów, tylko informacja o pochyleniu/układzie zębów). Dopiero potem porównaj to z definicjami: brak pochylenia → uzębienie proste, pochylenie → skośne/śrubowe, układ podwójny → daszkowe.
