W podatkowej księdze przychodów i rozchodów (PKPiR) same "koszty poniesione w roku" nie zawsze są równe kosztom uzyskania przychodu wykazywanym w rozliczeniu rocznym. Wynika to z faktu, że część zakupionych towarów i materiałów może pozostać w magazynie na koniec roku, a część mogła pochodzić z zapasów z roku poprzedniego.
Dlatego stosuje się korektę o remanent (spis z natury). Praktyczna zasada jest następująca:
koszty uzyskania przychodu = koszty poniesione w roku + remanent początkowy − remanent końcowy.
Dla podanych danych:
- koszty poniesione: 70 000,00 zł,
- remanent początkowy: 5 000,00 zł,
- remanent końcowy: 2 000,00 zł.
Obliczenie przebiega krok po kroku:
- 70 000 + 5 000 = 75 000,
- 75 000 − 2 000 = 73 000.
Odpowiedź "73 000,00 zł" jest poprawna, ponieważ remanent początkowy zwiększa koszty (to zapasy z poprzedniego roku zużyte/sprzedane w bieżącym roku), natomiast remanent końcowy zmniejsza koszty (to zapasy zakupione, ale niewykorzystane w bieżącym roku).
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- "72 000,00 zł" może wynikać z niepełnego ujęcia korekty (np. błędnego doliczenia tylko części różnicy lub pomylenia wartości remanentów).
- "75 000,00 zł" odpowiada sytuacji, w której doliczono remanent początkowy, ale pominięto odjęcie remanentu końcowego, czyli zignorowano fakt, że część zakupów pozostała w magazynie.
- "77 000,00 zł" to typowy błąd znaku: dodanie remanentu końcowego zamiast jego odjęcia. To odwraca sens korekty magazynowej.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj regułę logiczną: to, co zostało na końcu roku w magazynie, nie powinno obciążać kosztów tego roku — dlatego remanent końcowy odejmujesz.
