Pracochłonność to ilość pracy ludzkiej potrzebnej do wykonania zadania, zwykle wyrażana w roboczogodzinach (r-g). W zadaniach opartych o harmonogram z częścią analityczną kluczowe jest, aby odczytać właściwą pozycję normatywną i zastosować ją dokładnie do opisanego zakresu robót.
W tym przypadku zakres jest opisany trzema elementami, które muszą być spełnione jednocześnie:
- Rodzaj robót: malowanie metalowych drzwiczek.
- Technologia: farba olejna lub ftalowa.
- Wariant: bez szpachlowania, czyli nie wolno korzystać z nakładów obejmujących przygotowanie podłoża ze szpachlowaniem.
- Liczba czynności: dwukrotne malowanie, czyli dwie warstwy.
Najczęstsza procedura obliczeń wygląda tak:
- Odczytaj z części analitycznej harmonogramu nakład robocizny dla wskazanego wariantu (metal, farba olejna/ftalowa, bez szpachlowania) w jednostce podanej w tabeli.
- Uwzględnij, że malowanie ma być wykonane dwa razy. Jeśli norma jest podana na jedną warstwę, należy ją przemnożyć przez 2. Jeżeli tabela podaje już wartość dla dwóch warstw, nie wykonuje się dodatkowego mnożenia.
- Upewnij się, że nie mieszasz pozycji "z przygotowaniem i szpachlowaniem" z pozycją "bez szpachlowania", bo to zmienia nakład robocizny.
Wynik 1,11 jest zgodny z poprawnym zastosowaniem danych z harmonogramu dla dwukrotnego malowania w wariancie bez szpachlowania.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne? Wartości niższe (np. 0,87 lub 0,90) typowo wynikają z pominięcia jednej z warstw albo z odczytania normy dla innej, "lżejszej" pozycji. Wartość wyższa (np. 1,15) może pochodzić z pozycji o szerszym zakresie prac (np. z dodatkowym przygotowaniem powierzchni) albo z zaokrągleń niezgodnych z danymi tabelarycznymi.
