KWALIFIKACJA BUD11 - WRZESIEŃ 2014 (test 2)

PYTANIE NR 24.
Na podstawie danych zawartych w przedstawionej tablicy oblicz, ile m3zaprawy cementowej m.8 potrzeba do wykonania 50 m2podkładu cementowego o grubości 20 mm.
Ilustracja przedstawia fragment tabeli z KNR (Katalog Nakładów Rzeczowych) dotyczącej warstw wyrównawczych pod posadzki.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Najpierw oblicza się objętość podkładu: 50 m2 × 0,02 m = 1,0 m3.
Następnie, zgodnie z danymi z tablicy, przelicza się zużycie zaprawy cementowej m.8 na wymaganą grubość 20 mm i powierzchnię 50 m2. Zastosowanie wskazanego w tablicy zużycia daje wynik 1,03 m3.

Pełne wyjaśnienie:

Zadanie dotyczy obliczenia zapotrzebowania na zaprawę cementową do wykonania podkładu o znanej powierzchni i grubości. W praktyce na budowie jest to typowy obmiar materiałów: najpierw wyznacza się wielkość robót (objętość warstwy), a potem koryguje ją o zużycie/nadwyżki wynikające z technologii i danych normowych (tu: z tablicy).

Krok 1: przeliczenie grubości
Grubość 20 mm trzeba zamienić na metry: 20 mm = 0,02 m. To kluczowe, bo pozostawienie milimetrów w obliczeniach prowadzi do błędu rzędu 1000 razy.

Krok 2: objętość podkładu
Objętość warstwy liczymy ze wzoru V = A × t, gdzie A to pole powierzchni, a t to grubość:
V = 50 m2 × 0,02 m = 1,0 m3.
To jest objętość geometryczna podkładu.

Krok 3: wykorzystanie tablicy zużycia
W zadaniu podano, że należy skorzystać z danych zawartych w tablicy (zwykle są to zużycia zaprawy na 1 m2 podkładu przy określonej grubości odniesienia albo współczynnik przeliczeniowy). Należy odczytać właściwą wartość dla zaprawy cementowej m.8, a następnie przeskalować ją do 50 m2 i grubości 20 mm, jeżeli tablica podaje zużycie dla innej grubości.

Dlaczego poprawne jest "1,03"
Po uwzględnieniu tablicowego zużycia (które nie zawsze jest równe objętości geometrycznej 1,0 m3), otrzymuje się zapotrzebowanie 1,03 m3. Różnica 0,03 m3 odpowiada typowej korekcie wynikającej z danych normowych/technologicznych (np. strat i sposobu przyjęcia zużycia w tablicy).

Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne

  • "1,05" – wskazuje na inną (zbyt dużą) korektę w stosunku do danych z tablicy; błąd często wynika z nieprecyzyjnego przeskalowania grubości lub zaokrągleń niezgodnych z tablicą.
  • "2,06" – wygląda jak podwojenie wyniku, typowe przy pomyleniu 20 mm z 40 mm albo przy dwukrotnym zastosowaniu współczynnika z tablicy.
  • "2,10" – również sugeruje błąd "razy 2" oraz dodatkowe zawyżenie (np. przez jednoczesne błędne zaokrąglenie i pomyłkę w grubości).

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw policz objętość geometryczną (tu 1,0 m3), a dopiero potem sprawdź, czy tablica podaje zużycie równe objętości, czy zawiera współczynniki/straty. To pozwala szybko wychwycić odpowiedzi "około 2,0" jako podejrzane.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Aby liczyć objętość w m3, grubość musi być w metrach: 20 mm = 0,02 m (bo 1 m = 1000 mm). Najczęstszy błąd to podstawienie 20 zamiast 0,02, co zniekształca wynik o trzy rzędy wielkości.
To obliczenie objętości warstwy. Pole powierzchni A (w m2) mnożysz przez grubość t (w m), aby uzyskać objętość V (w m3). Daje to objętość geometryczną podkładu przed uwzględnieniem zużycia z tablic.
Tablica podaje zużycie jednostkowe (np. na 1 m2 przy określonej grubości) lub współczynnik przeliczeniowy. Sama objętość podkładu nie zawsze równa się ilości zaprawy "do przygotowania", bo w tablicach uwzględnia się sposób wykonania i przyjęte normy.
Najpierw zamień grubość: 20 mm = 0,02 m. Potem licz: 50 m2 × 0,02 m = 1,0 m3. To baza do dalszego przeliczenia według tablicy (jeśli tablica nie jest wprost w m3 na daną grubość).
Najczęściej to podwojenie przez pomyłkę w grubości (np. przyjęcie 40 mm zamiast 20 mm) albo dwukrotne użycie współczynnika z tablicy. Czasem wynika też z błędnej interpretacji, że tablica dotyczy innej jednostki odniesienia.
Nie zawsze. Objętość geometryczna wynika z wymiarów, ale zapotrzebowanie na zaprawę z tablic może być nieco inne, bo zależy od przyjętego zużycia jednostkowego i założeń technologicznych. Na egzaminie decydują dane z podanej tablicy.
Gdy tablica podaje zużycie dla grubości odniesienia (np. 10 mm), a w zadaniu jest inna grubość (np. 20 mm). Wtedy stosuje się proporcję do grubości, o ile tablica/załącznik nie podaje gotowej wartości dla wymaganej grubości.
Policz "na szybko" objętość geometryczną (tu 1,0 m3). Odpowiedź egzaminacyjna zwykle będzie blisko tej wartości, jeśli korekta z tablicy jest niewielka. Wyniki około 2,0 m3 często oznacz błąd w grubości lub w przeliczeniu jednostek.
Podkład cementowy to warstwa pod posadzkę, wyrównująca i przenosząca obciążenia. Liczenie w m3 wynika z tego, że materiał (zaprawa) przygotowuje się i rozlicza jako objętość mieszanki, a objętość warstwy zależy od pola i grubości.
Ćwicz schemat: jednostki → objętość → tablica zużycia → skalowanie. Rób zadania z różnymi grubościami (10/15/20 mm) i powierzchniami. Zwracaj uwagę, czy tablica dotyczy m2, m3 czy innej jednostki, bo to najczęstsze źródło pomyłek.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że najpierw oblicza się objętość podkładu: 50 m2 × 0,02 m = 1,0 m3.Następnie, zgodnie z danymi z tablicy, przelicza się zużycie zaprawy cementowej m.8 na wymaganą grubość 20 mm i powierzchnię 50 m2.

Materiały:

  • Podręczniki do technologii robót betoniarskich i posadzkarskich (działy: podkłady cementowe, zaprawy)
  • Materiały szkoleniowe z obmiaru robót budowlanych i przedmiarowania
  • Karty techniczne producentów zapraw (zużycie na m2 przy danej grubości) – do ćwiczeń analogicznych obliczeń

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego