W tego typu zadaniach kluczowa jest umiejętność odczytu danych z tabeli doboru, a nie wykonywanie obliczeń. Najpierw identyfikuje się liczbę podłączonych kolektorów podaną w treści: 16. Następnie w tabeli wyszukuje się przedział, do którego ta liczba należy.
Wartość 16 znajduje się w zakresie 10–20 kolektorów. Z tabeli wynika, że dla tego zakresu należy zastosować rurę o średnicy 28 x 1,5. Taki dobór jest praktyczny: zbyt mała średnica zwiększa opory przepływu i spadki ciśnienia w obiegu (co może pogorszyć pracę instalacji), a zbyt duża podnosi koszt oraz zwiększa objętość czynnika w rurociągach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- 22 x 1,0 – odpowiada mniejszej liczbie kolektorów (zakres 7–9). Zastosowanie jej przy 16 kolektorach mogłoby powodować zbyt duże opory i nieoptymalny przepływ.
- 35 x 1,5 – w tabeli przypisana jest do większej liczby kolektorów (21–30). To przykład przewymiarowania: zwykle nie jest potrzebne dla 16 kolektorów i zwiększa koszty oraz ilość czynnika.
- 42 x 1,5 – dotyczy jeszcze większych instalacji (31–40 kolektorów). Wybór tej opcji często wynika z błędnej intuicji "wezmę większą, będzie lepiej", zamiast z pracy na danych tabelarycznych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa kroki: (1) dopasuj liczbę do przedziału, (2) odczytaj przypisaną średnicę. To minimalizuje pomyłki o jeden wiersz tabeli.
