W schematach hydraulicznych i pneumatycznych stosuje się ujednolicone oznaczenia graficzne, aby projektant, monter i serwisant interpretowali dokumentację w ten sam sposób. Zgodnie z normami wskazanymi w kontekście (PN-ISO 1219-1:1998 / ISO 1219-1) zawór prosty (przelotowy, liniowy) przedstawia się jako dwa trójkąty równoramienne stykające się wierzchołkami, ułożone w jednej osi przepływu. Taki zapis odpowiada sytuacji, w której medium wpływa i wypływa wzdłuż tej samej linii (brak zmiany kierunku przepływu).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "prostego"?
Na rysunku widać charakterystyczny "kształt kokardki": dwa trójkąty zwrócone wierzchołkami do środka, bez dodatkowych znaków kierunkowych czy regulacyjnych. To odpowiada zaworowi dwudrogowemu o przelocie prostym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "kątowego" – zawór kątowy jest przeznaczony do zmiany kierunku przepływu (typowo o 90°). Na symbolu graficznym musi to być widoczne jako załamanie przebiegu/osi, a nie układ w jednej linii.
- "zwrotnego" – zawór zwrotny dopuszcza przepływ tylko w jednym kierunku, więc na symbolu pojawia się element wskazujący kierunek (np. grot/strzałka lub odpowiedni znak blokady). Tutaj takich elementów nie ma.
- "redukcyjnego" – zawór redukcyjny (regulator ciśnienia) ma symbol bardziej złożony, zwykle z elementem sprężynowym i oznaczeniem regulacji. Prosty układ dwóch trójkątów nie przekazuje funkcji redukcji ciśnienia.
W praktyce OZE (np. układy pomp ciepła, instalacje solarne, obiegi hydrauliczne) poprawne rozpoznanie zaworu na schemacie decyduje o właściwym doborze armatury, planie montażu i bezpieczeństwie serwisowania (możliwość odcięcia przepływu w linii prostej).