KWALIFIKACJA BUD11 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 31.
Na podstawie danych zawartych w tabeli oblicz, ile będzie kosztował klej potrzebny do przyklejenia płytek ceramicznych o wymiarach 10 × 10 cm na ścianie o powierzchni 15 m2. Cena 1 kg kleju wynosi 4,00 zł.
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi ilości kleju potrzebnego do przyklejenia płytek ceramicznych w zależności
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Obliczenie kosztu polega na odczytaniu z tabeli zużycia kleju na 1 m2 dla płytek 10×10 cm, następnie wyliczeniu masy: m = 15 m2 × zużycie (kg/m2). Na końcu liczy się koszt: K = m × 4,00 zł/kg. Dla danych z tabeli otrzymuje się 120,00 zł.

Pełne wyjaśnienie:

To zadanie jest typowym obliczeniem materiałowo-kosztowym wykonywanym w budownictwie: najpierw ustala się zapotrzebowanie na materiał, a dopiero potem jego koszt.

Krok 1: odczyt z tabeli
W treści wskazano, że należy skorzystać z tabeli. Z tabeli odczytuje się zużycie kleju na 1 m2 (w kg/m2) odpowiednie dla płytek ceramicznych o wymiarach 10 × 10 cm.

Krok 2: obliczenie masy kleju
Mając zużycie jednostkowe (kg/m2) i powierzchnię ściany 15 m2, liczy się łączną masę kleju ze wzoru:
m = P × z, gdzie:

  • m – masa kleju (kg)
  • P – powierzchnia (m2)
  • z – zużycie z tabeli (kg/m2)

Krok 3: obliczenie kosztu
Gdy masa kleju jest już znana, koszt oblicza się przez pomnożenie przez cenę 1 kg:
K = m × 4,00 zł/kg.

Dlaczego poprawny wynik to 120,00 zł?
Wynik 120,00 zł jest zgodny z rachunkiem, w którym masa kleju po wyliczeniu z danych tabelarycznych daje wartość prowadzącą do takiego kosztu przy cenie 4,00 zł/kg.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • 156,00 zł – typowy skutek odczytania niewłaściwej komórki tabeli (inny format płytki lub inne warunki) albo błędu w mnożeniu.
  • 360,00 zł – wskazuje na znaczne przeszacowanie masy (np. potraktowanie wartości z tabeli jako "na opakowanie" lub pomylenie jednostek), a nie prosty błąd zaokrągleń.
  • 720,00 zł – najczęściej wynika z pomylenia skali (np. wielokrotne doliczenie tego samego zużycia) lub wykonania mnożenia przez dodatkowy, nieuzasadniony współczynnik.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki przy każdej liczbie (m2, kg/m2, zł/kg). To szybko ujawnia pomyłki w interpretacji tabeli i prowadzi do poprawnego wyniku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najpierw policz masę kleju: m = powierzchnia (m²) × zużycie (kg/m²) odczytane z tabeli/karty technicznej. Potem koszt: K = m × cena (zł/kg). Kluczowe jest dobranie właściwego zużycia do formatu płytek i warunków pracy.
Zużycie w kg/m² mówi, ile kilogramów kleju potrzeba na pokrycie 1 m² podłoża przy założonych warunkach (np. rozmiar płytek, grubość warstwy, rodzaj pacy). To wartość normowa, która pozwala policzyć zapotrzebowanie dla dowolnej powierzchni.
Wymiary płytki same nie wystarczają do obliczenia masy kleju, bo zużycie zależy m.in. od grubości warstwy, profilu zębów pacy, rodzaju kleju i nierówności podłoża. Tabela podaje praktyczne zużycie jednostkowe, które uwzględnia te czynniki.
Najczęstsze błędy to: odczyt złego wiersza/kolumny tabeli, pomylenie jednostek (kg/m² vs kg/opak.), pominięcie mnożenia przez powierzchnię oraz pomyłki w mnożeniu ceny jednostkowej. Pomaga zapis działań z jednostkami przy każdej liczbie.
W zadaniach egzaminacyjnych zwykle liczy się dokładnie wg danych z tabeli i podanej ceny, bez dodatkowego zapasu, jeśli nie jest on wskazany w treści. W praktyce budowy zapas bywa doliczany, ale tylko wtedy, gdy jest to określone w założeniach lub technologii.
Zużycie rośnie m.in. przy nierównym podłożu, większej grubości warstwy, niewłaściwym doborze pacy zębatej, dociskaniu płytek "na grubo" lub przy klejeniu w trudnych warunkach. Tabele zakładają typowe warunki, a nie każdą sytuację na budowie.
Zrób szybki test jednostek: m² × (kg/m²) = kg, a następnie kg × (zł/kg) = zł. Jeśli w którymś kroku zostają Ci "dziwne" jednostki (np. m² albo zł·m²), to znaczy, że użyto złej wartości z tabeli lub wykonano zły rachunek.
Choć przykład dotyczy kleju, mechanizm jest identyczny jak przy betonie i zaprawach: obmiar (m², m³) × zużycie/ilość × cena jednostkowa. Te umiejętności pomagają planować dostawy, kontrolować zużycie materiałów i weryfikować koszty robót.
Najpierw przelicz do 1 m²: podziel wartość z tabeli przez 10. Potem zastosuj standardowy wzór: m = P × z. Na końcu policz koszt: K = m × cena. Warto zawsze dopisać jednostki, żeby uniknąć błędu skali.
Tak, bo cena wynosi 4,00 zł/kg. Dzieląc koszt przez cenę, dostajesz masę: m = K / 4,00. To przydatna kontrola rachunku: jeśli wyjdzie masa nielogiczna w stosunku do 15 m², warto sprawdzić odczyt z tabeli i mnożenia.
info

Około 61% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "Obliczenie kosztu polega na odczytaniu z tabeli zużycia kleju na 1 m2 dla płytek 10×10 cm, następnie wyliczeniu masy: m = 15 m2 × zużycie (kg/m2)."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z zakresu obmiaru robót budowlanych (pole powierzchni, zużycie jednostkowe)
  • Zadania treningowe z kalkulacji materiałów i kosztów (cena jednostkowa, zapotrzebowanie)
  • Karty techniczne producentów zapraw/klejów (sekcja: zużycie) jako przykład tabel zużycia

Aktualizacja pytania: 03.04.2026



Aktualizacja pytania: 03.04.2026
📡 Brak połączenia internetowego